YARGITAY 7. HUKUK DAİRESİ

7. Hukuk Dairesi         2023/500 E.  ,  2024/1815 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1244 E., 2022/1556 K.
KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/147 E., 2021/390 K.

Taraflar arasındaki mirasta denkleştirme davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
1. Davacılar vekili dava dilekçesinde; tarafların ortak murisi ...'in 03.04.2020 tarihinde öldüğünü, murisin sağlığında Karayolları ve TEDAŞ tarafından kamulaştırılan bir kısım taşınmazlar için 1.200.000.00 TL civarında kamulaştırma parası ödendiğini, babalarının vefatından sonra kamulaştırma bedeli olarak ödenen paranın banka hesabında bulunmadığını, muris tarafından tüm paranın miras payına mahsuben karşılıksız olarak davalı erkek çocuğuna verildiğini, davalıya yapılan kazandırmaların miras payını aşan bölümünün davacılara miras payları oranında ödenmesi gerektiğini belirterek, şimdilik fazlaya ilişkin talep ve dava hakkını saklı tutarak mirasta denkleştirme kuralları gereğince davacı ... için 10.000.00 TL, davacı ... için 10.000.00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasını talep etmiştir.

2. Davacılar vekili 12.10.2021 tarihli ıslah dilekçesinde; davanın kabulü ile mirasta denkleştirme kuralları gereğince 179.949,27 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'e, 59.983,09'ar TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak diğer davacılara ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP
Davalı cevap dilekçesinde; davanın belirli alacak davası şeklinde açılması gerektiğini, davacıların davayı belirsizden belirli alacak davasına dönüştürmesine muvafakat etmediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların murisi ...'in banka hesaplarında bulunan bir miktar paranın murisin sağlığında davalı tarafa havale edildiği, bu durumun alınan banka kayıtlarından anlaşıldığı, Mahkemece alınan bilirkişi raporunda denkleştirmeye konu alacağın hesaplandığı, miras bırakanın sağlığında alt soyuna yaptığı karşılıksız kazandırmaların aksine açık beyan mevcut değil ise kanun gereğince denkleştirmeye tâbi olduğu, davalı tarafça aksinin ispatlanamadığı anlaşıldığından, davanın kabulü ile davacı ...'e 179.949,27 TL'nin, davacı ...'a 59.993,09 TL'nin, davacı ...'a 59.993,09 TL'nin, davacı ...'a 59.993,09 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı vekili istinaf dilekçesinde;
1. İlk Derece Mahkemesince iade şartlarının oluşup oluşmadığının incelenmeden karar verildiğini,

2. Miras bırakanın bu kazandırmayı terekeye iade kastı olmadan yaptığını, yapılan bağışın iadeye tâbi olduğunun ispat edilemediğini,

3. Müvekkilinin davalıya ölünceye kadar baktığını, murisin tüm mal varlığını davalıya hibe etmediğini,

4. Kazandırmanın hiçbir kayıt ve şarta tâbi tutulmadan yapılmış olmasının miras bırakanın iadeyi istemediği yönünde karine oluşturduğunu, davacıların da bu durumun aksini iddia ve ispat etmediklerini,

5. İlk Derece Mahkemesince denkleştirme iddiasının gerçekleştiği kanaatine varıldığından, müvekkili davalıya tercih hakkının kullandırılması gerekirken kullandırılmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı taraf murisin oğlu olup altsoy olduğundan, dava konusu bedelin miras payına mahsup edilmek üzere hareket edildiğinin karine olarak kabul edildiği, karinenin aksini kanıtlama yükümlülüğünün davalı tarafta olmasına rağmen, davalının cevap dilekçesinde herhangi bir delile dayanmadığı, söz konusu karinenin aksini kanıtlayamadığı, Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş olmasının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusu yerinde görülmemiş, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını aynen tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, mirasta denkleştirme istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 669 ve 675 inci maddeleri.

3. Değerlendirme
1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 17.11.2022 tarihli kararında belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.