YARGITAY 7. HUKUK DAİRESİ

7. Hukuk Dairesi         2023/3846 E.  ,  2024/383 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/714 E., 2023/735 K.
KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Uzunköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/63 E., 2022/363 K.

Taraflar arasındaki komşu taşınmaza geçici geçit izni verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Uzunköprü ilçesi, Kırcasalih Beldesinde bulunan 7330 parsel sayılı taşınmazın müvekkiline ait olduğunu, müvekkiline ait taşınmaza bitişik olan 6383 parsel sayılı taşınmazın ise davalılara ait olduğunu, müvekkilinin Belediyeden tüm izinleri alarak komşu taşınmaza bitişik inşaat yaptığını ve binanın bir cephesinin davalıların taşınmazına baktığını, bu cephenin mantolama, sıva ve boya işlemlerinin yapılması için davalıların kendi taşınmazlarına giriş izni vermediğini belirterek, anılan işlemlerin yapılabilmesi için davalılara ait taşınmazın bir kısmının geçici olarak kullanılması izninin verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalılar ..., ... ve ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkillerinin davacı tarafın taleplerini kesinlikle kabul etmediklerini, taşınmaza geçici olarak girme ihtiyacının nedeni ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı hususunun davacı tarafın sübjektif arzularına göre belirlenemeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 13.10.2022 tarihli ve 2021/63 Esas, 2022/363 Karar sayılı kararında "...TMK'nın 748/1 inci maddesi uyarınca davacının davalılar taşınmazına girme talebinde hukuki yararın bulunduğu, dosyaya uygun bilirkişi raporuna ve mahkemenin keşif mahallindeki gözlemine göre de binanın davalıların taşınmazına bakan cephesinin mantolama, sıva ve boya işlemlerinin yapılabilmesi için bu komşu parsele iskele kurmasının zorunlu olduğu..." gerekçeleriyle "... davanın kabulü ile ... 7330 parselde bulunan binanın mantolama, sıva ve boya işlemlerinin yapılması için iskele sisteminin geçici olarak kurulması.... hususunda aynı yer davalılara ait 6383 parselin 15 gün süre ile geçici olarak kullanılmasına izin verilmesine ..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalılar ..., ... ve ... vekili istinaf dilekçesinde; Türk Medeni Kanununun 748 inci maddesi gereğince taşınmaza geçici olarak girme hakkı gereksiniminin öncelikle zorunlu olması gerektiğini, bu isteğin taşınmazın durumuna göre öncelikle en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde ise taşınmaza geçici olarak girme hakkından en az zarar görecek olan taşınmaz malikine yöneltilmesi gerektiğini, yerel mahkeme ilamında yazılan gerekçenin doyurucu olmadığını, davacı tarafın müvekkillerinin taşınmazına bakan kısmında pencere açtığını, bitişik ve blok nizama tabi binalarda komşu parsel sınırının üzerinde pencere ve kapı açılamayacağını, ayrıca mantolama için bırakılan boşluğun yetersiz olduğunu ve bu şekilde çalışılmasının müvekkillerinin taşınmazına tecavüz anlamına geleceğini belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin 29.03.2023 tarihli ve 2023/714 Esas, 2023/735 Karar sayılı kararında "...davacının taşınmazına inşa edilen bina yönünden mantolama yapılmadan belediyeden iskan ruhsatı alınamayacağı, mantolama yapılması işleminin zorunlu bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince davalılara ait parselin geçici süreli olarak kullanılmasına izin verilmesi yönündeki kararın usul ve yasaya uygun olduğu..." gerekçeleriyle, bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda (IV.C.) bendinde belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ..., ... ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Bir kısım davalılar vekili, istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, Türk Medeni Kanununun 748 inci maddesine dayanılarak açılmış geçici geçit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 748 inci maddesinde;“Taşınmaz malikinin taşınmazını işletme veya iyileştirme ya da taşınmazı üzerinde yapı yapma amacıyla komşu taşınmaza geçici olarak girme hakkı ile tarla yolu, hayvan sulama yolu, kış geçidi, tomruk kaydırma yolu ve oluğu ve bunlara benzer diğer geçitler özel kanun hükümlerine tâbidir.

Özel kanun hükmü yoksa yerel âdet uygulanır.

Doğrudan doğruya kanundan kaynaklanan geçit hakları, tapu kütüğüne tescil edilmeksizin doğar. Ancak, bunlardan sürekli nitelikte olanlar beyanlar sütununda gösterilir" düzenlemesi yer almaktadır.

3. Değerlendirme
1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davalılar ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

22.01.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.