YARGITAY 7. HUKUK DAİRESİ

7. Hukuk Dairesi         2023/1972 E.  ,  2024/2336 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/186 E., 2022/2659 K.
DAVA TARİHİ : 12.07.2012
KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2015/54 E., 2020/88 K.

Taraflar arasındaki zilyetliğin tespiti ve el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu taşınmaz üzerindeki evi kendisinin yaptığını, arsanın zilyetliğinin kendisinde olduğunu, hakkında koruma kararı çıkartılana kadar taşınmazda oturduğunu, koruma kararı ile evden uzaklaştırıldığını, halen evde eşi ve çocuklarının oturduklarını ve eve girmesini engellediklerini belirterek, taşınmazın ve evin zilyetliğinin müvekkiline ait olduğunun tespitine ve davalıların taşınmaza yaptıkları müdahalenin menine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının vesayet altında olduğundan dava açma hak ve ehliyetinin bulunmadığını, davanın görevli mahkemede açılmadığını, davacının evden bizzat kendisinin ayrıldığını, asıl zilyedin davalı ... olduğunu, taşınmazdaki evi davacı ile davalı ...'un evli oldukları dönemde birlikte derme çatma şekilde yaptıklarını, sonra dava dışı...'ın baştan sona evi yenilediğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının zilyetliğini ispat edemediği anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde; yargılama esnasındaki beyanlarını aynen tekrar ederek; taşınmaz üzerindeki gecekondunun müvekkili tarafından yaptırıldığını ve hiçbir zaman zilyetlik hakkından vazgeçmediğini, mahkemenin uzaklaştırma kararından dolayı taşınmazdan uzak kaldığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; el atmanın önlenmesi talebi yönünden; davacının zilyedi olduğu taşınmaz ile ilgili açtığı davada arkasında barındırdığı hak ve taşınmazın ... adına kayıtlı olması nedeniyle, zilyetliğinin tespiti talebi yönünden; dayanak tapu tahsis belgelerinin dava konusu taşınmazla uyuşmadığının keşif ve bilirkişi raporu ile belirlenmiş olması, taşınmazın uzun yıllardır davalılar tarafından kullanıldığı, kayıtların da davalılar adına olması nedeniyle yerel mahkeme kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde;
1. Müvekkilinin dava konusu taşınmazı 1978 yılında yapmaya başladığını, Özcan Çıkmaz'ın 1986 doğumlu olup evi yapmasının mümkün olmadığını,

2. Müvekkilinin koruma kararı alınana kadar taşınmaz üzerindeki evde oturduğunu, zilyetliği kendi iradesi ile bırakmadığını,

3. Davalılar dahil, tanıkların da taşınmazın müvekkili tarafından yapıldığını kabul ettiklerini,

4. Kötüniyetli zilyedin iade yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, zilyetliğin tespiti ve el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 683 ve 983 ncü maddesi.

3. Değerlendirme
1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, Bölge Adliye Mahkemesinin belirttiği gerekçelerle birlikte, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.