YARGITAY 7. HUKUK DAİRESİ

7. Hukuk Dairesi         2023/1340 E.  ,  2024/3015 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/2008 E., 2022/2264 K.
DAVA TARİHİ : 25.05.2021
KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/124 E., 2022/188 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili; müvekkilinin dava konusu 26658 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 63/80 hissesinin maliki olduğunu, 25.06.2019 tarihinde davalının 945/2400 hissesini, yine aynı tarihte davalının eşi Medine Tutca'nın 945/2400 hissesini satın aldığını, taşınmaz her ne kadar kayden arsa olarak görünmekte ise de üzerinde müstakil ev bulunmakta olup halen davalının ailesi ile birlikte herhangi bir sıfatı olmaksızın ikamet ettiğini, müvekkilinin davalıdan Konya 6. Noterliğinin 01.03.2021 tarih ve 02222 yevmiye No.lu ihtarnamesi ile taşınmazı tahliye etmesini istediğini, ihtarnamenin davalıya 08.03.2021 tarihinde tebliğ edildiğini; ancak davalının halen taşınmazda fuzuli şagil olarak ikamet ettiğini ileri sürerek el atmanın önlenmesine, fazlaya ilişkin ve yıllık artışlarına dair talep hakkı saklı kalmak kaydıyla aylık 787,50 TL (aylık 1.000,00 TL'den 63/80 hisseye isabete eden miktar) ecrimisil ödemesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı duruşmada beyanında davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının zeminde müstakil ev yer alan taşınmazda 1984 yılından bu yana ikamet ettiği, el atmanın sabit olduğu, davalının taşınmazda herhangi bir hissesi bulunmadığından intifadan men şartı aranmaksızın ecrimisil talep edilebileceği, davacının 25.06.2019 tarihi itibarıyla taşınmazda hisse maliki olduğu, davacıya ait hisselerin öncesinde davalı tarafça devredilen hisseler olduğu, ayrıca bir ihtara gerek olmaksızın ecrimisile hükmedilmesi gerektiği, davalının hisseyi devreden eski malik olduğu da gözetildiğinde davacının hak sahipliğinin davalı tarafça bilindiği gerekçesiyle el atmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafın iyi niyetli olmadığını, davacının taşınmazın taraflarına ait olduğunu gayet iyi bildiğini, dava konusu taşınmazdaki kullanımın tamamen davacının rızası ve bilgisi dahilinde olduğunu, ecrimisil koşulları oluşmadığından açılan davanın reddi gerektiğini, davacının açmış olduğu ön alım davasının sonucunun bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının halen çekişmeli taşınmazın kayıt maliki olduğu, davalı taraf taşınmazın eski maliki olduğunu ve taşınmazı kullandığını kabul etmiş olup davacı adına olan kayıt iptal edilmediğine ve bu yönde bir dava da olmadığına göre Mahkemece iptal edilmeyen tapu kaydına ve mülkiyet hakkına üstünlük tanınarak el atmanın önlenmesi davasının kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik olmadığı, davacı tarafın taşınmazı iktisap tarihinden itibaren davalı tarafın haksız şagil olduğu, bu tarihten itibaren ecrimisil talebi mümkün ise de davacı tarafın ihtarname tarihinden itibaren ecrimisil talep etmiş olmakla Mahkemece taleple bağlı kalınarak yazılı olduğu üzere ecrimisil talebinin kabulüne karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davalı tarafın istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; aşamalardaki ve istinaf başvurusundaki savunmalarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
Hemen belirtilmelidir ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır.

Eşyaya bağlı ayni haklardan olan mülkiyet hakkı herkese karşı ileri sürülebileceği gibi, hakka yönelik bir müdahale durumunda ne zaman gerçekleştiğine bakılmaksızın, ileri sürüldüğü andaki hak sahibi tarafından her zaman koruma istenebileceği de kuşkusuzdur. Anılan korumanın istenmesi durumunda da hakkın kötüye kullanıldığından söz edilebilmesine hukuken olanak yoktur.

Diğer yandan; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 683 üncü maddesinde; malikin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, tasarrufta bulunma, yararlanma yetkilerine sahip olduğu, malını haksız olarak elinde bulunduran kişiye karşı her türlü el atmanın önlenmesi davası açabileceği öngörülmüştür.

İcra ve İflas Kanunun'un 30 uncu maddesi hükmü gereğince bir işin yapılmasına dair olan ilamın icra müdürlüğüne verilmesi üzerine borçluya bir icra emri gönderilerek ilamda gösterilen süre içinde ve eğer süre verilmemişse işin mahiyetine göre başlama ve bitirme zamanları tayin edilerek icra müdürlüğü tarafından o işin yapılması emredilir. Borçlu emir gereğini yerine getirmezse lazım gelen masraf icra müdürü tarafından bilirkişiye hesaplattırılarak ayrıca bir hüküm gerekmeksizin bu masraf borçludan tahsil edilir.

3. Değerlendirme
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilince, davalının dava konusu taşınmaza yönelik olarak el atmasının önlenmesi talebinin, taşınmazın kendisine boş olarak teslimini ve davalının taşınmazdan tahliyesini de içerdiğine göre İcra İflas Kanunu'nun 30 uncu maddesine aykırı olarak hükümde ayrıca taşınmazın boş ve kullanılabilir vaziyette teslimi yönünde hüküm kurulması hatalı olduğundan bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR
1. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. Davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1-A) bendinden sonra gelen “Taşınmazın boş ve kullanılabilir vaziyette teslimine” cümlesinin hüküm yerinden çıkarılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek halinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.