YARGITAY 7. HUKUK DAİRESİ

7. Hukuk Dairesi         2022/4056 E.  ,  2023/4152 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2022/45 E., 2022/125 K.
DAVA TARİHİ : 13.03.2013
KARAR : Dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasında görülen el atmanın önlenmesi ve kal davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu 1732 parselde kayıtlı 6750 m2’lik şeftali bahçesinin vekil edenine ait olduğunu, anılan parselin bitişiğindeki 1733 parsel sayılı taşınmazın da davalıların murisi İsmail Akgün adına kayıtlı olduğunu, davalıların bitişik parsellerin kesişen bölgesi sınırında, vekil edenine ait olan arazi üzerine şeftali ağaçları dikerek, bazı yerlerde de zemini kullanarak müdahale ettiklerini, vekil edeninin tecavüzün tespiti için bilirkişiler aracılığıyla 09/11/2012 tarihinde gerekli ölçümleri yaptırdığını ve davalıların haksız müdahalesini tespit ettirdiğini, bundan sonra davalıları uyarmasına rağmen sonucun değişmediğini belirterek ecrimisil hakları saklı kalmak kaydıyla davalılar tarafından yapılan haksız müdahalesinin men'ine, tecavüz edilen bölüm üzerinde bulunan ağaçların kal'ine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

III.MAHKEME KARARI
Mahkemenin 23.12.2013 tarihli ve 2013/177 Esas, 2013/607 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Birinci Bozma Kararı
1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 22.06.2015 tarihli ve 2014/9112 Esas, 2015/9268 Karar sayılı kararıyla; davalılara yargılama aşamasında usulüne uygun tebligat yapılmadığı, bu itibarla savunma haklarının engellendiği, dosyada taraf teşkili konusunda gerekli dikkat ve özenin gösterilmediği, bu nedenle davalılara usulüne uygun olarak dava dilekçesinin ve duruşma gününün tebliğ edilmesi, taraf teşkili sağlandıktan sonra yanların gösterecekleri kanıtların toplanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin 06.03.2018 tarihli ve 2015/239 Esas, 2018/82 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı
1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 17.02.2021 tarihli ve 2018/11631 Esas, 2021/1373 Karar sayılı kararıyla; “...ilk kararda tecavüzün olduğu tespit edilmiş, sonradan yapılan keşifte ağaçların kaldırıldığı, yolun tarla haline getirildiği anlaşıldığına göre davacının dava açmakta haklı olduğu, davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir...” gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

D. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemece, davanın konusuz kaldığı ve davacının dava açmakta haklı olduğu gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dosya kapsamında el atmanın ispatına yönelik hiçbir delil bulunmadığını, davacının davasını ispatlayamadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, el atmanın söz konusu olmadığını, davanın konusuz kaldığı belirtilerek yargılama giderlerinin vekil edenlerine yüklenmesinin de doğru olmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 683 maddesi,

3. Değerlendirme
1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.