YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2024/3437 E.  ,  2024/6604 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/512 E., 2016/90 K.
SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/512 Esas, 2016/90 Karar sayılı kararının, şikâyetçi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Marka hakkına tecavüz suçlarında şikâyet hakkı, münhasıran marka hakkı sahibine ait olup, tescilli markanın sahibi olan ve marka korumasından doğan hakları tecavüze uğrayan gerçek veya tüzel kişilerin şikâyetçi olabilmesi mümkündür. Temyize konu dava dosyasında ise Beşiktaş Sportif Ürünler San. ve Tic. A.Ş. ile Beşiktaş Jimnastik Kulübü Derneği vekilinin şikâyeti üzerine sanığın iş yerinde yapılan aramada, üzerlerinde Beşiktaş Jimnastik Kulübü Derneği adına tescilli markalar bulunan cep telefonu kapaklarının ele geçirildiği, dosyada mevcut marka tescil belge suretleri ile bilirkişi raporundan anlaşıldığı üzere suça konu ürünler üzerinde taklit olarak kullanılan markanın Beşiktaş Jimnastik Kulübü Derneği adına tescilli olduğu, Beşiktaş Sportif Ürünler San. ve Tic. A.Ş. adına ise tescilli herhangi bir marka bulunmadığının anlaşılması ve 14.03.2016 havale tarihli temyiz dilekçesi ile hükmün yalnızca Beşiktaş Sportif Ürünler San. ve Tic. A.Ş. adına temyiz edildiği gözetilerek,

Yargılama konusu suç yönünden, suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi vekilinin kamu davasına katılma hakkının bulunmadığı cihetle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesinin de bu yetkiyi vermeyeceği, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.