YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2024/182 E.  ,  2024/4684 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/1372 E., 2020/51 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2020 tarihli ve 2014/1372 Esas, 2020/51 Karar sayılı kararı ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na(5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanık ... Öküzbakan'ın anılan Kanun'un 3/18. maddesi yollamasıyla 3/5-10. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmeksizin 08.09.2020 tarihinde usûlüne uygun olarak kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca, 20.11.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2023 tarihli ve KYB-2023/125319 sayılı Tebliğnamesi ile dava
dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I.İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2023 tarihli ve KYB-2023/125319 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
''Dosya kapsamına göre, sanığın incelemeye konu 01/12/2014 tarihinde işlediği 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan dolayı Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 12/12/2014 tarihli ve 2014/19134 esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası neticesinde atılı suçtan sanığın Gaziantep 14. Ceza Mahkemesinin 24/05/2016 tarihli kararı ile mahkumiyetine karar verildiği,
Sanığın inceleme dışı aynı neviden suçu içerir 25/11/2014 tarihli eylemi nedeniyle Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 23/02/2015 tarihli ve 2015/425 esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası neticesinde yapılan yargılama neticesinde, Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2015 tarihli ve 2015/141 esas, 2015/509 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği,
Her iki suçun da 12/12/2014 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukukî kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uygulandıktan sonra kesinleşen kararda verilen cezanın mahsup edilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. '' şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
İhbarnamede Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2020 tarihli ve 2014/1372 E., 2020/51 K. sayılı ilâmının karar tarihinin 24.05.2016 olarak gösterilmesi maddi hata kabul edilerek yapılan incelemede;
Kanun yararına bozma müessesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III.KARAR
1.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2020 tarihli ve 2014/1372 Esas, 2020/51 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.04.2024 tarihinde karar verildi.