YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2024/1655 E.  ,  2024/3521 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/646 E., 2015/777 K.
SUÇ :5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Beraat
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İ
Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 27.11.2023 tarihli ve 2020/6137 Esas, 2023/11608 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2024 tarihli ve 2016/106540 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesi uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, "Dava konusu araca yurda giriş ayniyetine uygun olarak el konulmuş olup şase, motor numaraları silinip değiştirilmemiş, sahte belge kullanılarak trafiğe tescile çalışılmamış, araçta değişen veya eksik parça bulunmamıştır. Bu nedenle ruhsat sahibi tarafından yasal yollarla yurda girişi yapılan, böylece gümrük rejimine tabi olup, Gümrük İdaresi'nin kontrolü altında bulunan aracı giriş ayniyetine uygun olarak, millileştirmek amacıyla hiçbir eyleme başvurmadan kullanma eylemi, süresi içinde aracı yurt dışı etmemekten ibaret olup (Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin istikrar bulmuş, 10.04.2014 tarih 2013/11501, 2014/8304-15.11.2012 tarih 2012/1256- 30385, 20.12.2010 gün 2008/5449 esas 2010/17020 sayılı kararlarında ve Yargıtay Ceza genel Kurulu'nun 01.03.2022 tarih ve 2018/7-131-2022/139 esas-karar sayılı kararında da açıklandığı üzere), kaçakçılık suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek sanıkların beraatine ve dava konusu otomobilin G.Y 238. maddesi uyarınca gümrük mevzuatı çerçevesinde işlem yapılması için Gümrük İdaresine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği" talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının temel dayanağı dava konusu aracın gümrük rejimlerinden biri olan "geçici ithalat rejimi" altında yurda girdiği, bu nedenle 5607 sayılı Kanun'un 3/1. maddesinde düzenlenen suçun oluşmayacağı yönündedir.

4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 3/15. madde ve fıkrasında tanımı yapılan "gümrük rejimi" deyimi serbest dolaşıma giriş, transit, gümrük antrepo, dahilde işleme, gümrük kontrolü altında işleme, geçici ithalat ve hariçte işleme rejimleri ile ihracat rejimini kapsamaktadır.

Gümrük Kanunu'nun 128. maddesi, Gümrük Yönetmeliği'nin 391-394. Maddeleri ve Geçici İthal Edilen Kara Taşıtlarına İlişkin Gümrük Genel Tebliğine (Seri No: 1) göre yabancı menşeili bir kara taşıtının yurda turistik kolaylıktan faydalanarak girebilmesinin sadece geçici ithalat rejimi altında mümkün olabileceği açıktır.

Gümrük Kanunu'nun 58/1. maddesinde hüküm altına alınan düzenlemeye göre "Bir gümrük rejimine tabi tutulmak istenen eşya, bu rejime uygun şekilde yetkili gümrük idaresine beyan edilir."

Somut olayda ise; ... adına kayıtlı olan Kapıkule Sınır Kapısından 17.02.2015 tarihinde ... tarafından Türkiye'ye sokulan, 16.08.2015 tarihine kadar yurtta kalma süresi verilen aracın kanunî yurtta kalma süresi dolduktan sonra 28.08.2015 tarihinde Bursa ilinde park halinde olduğunun tespit edildiği, aracı yurda sokan ...'nın ise 17.02.2015 tarihinde saat 08.50'de Türkiye'ye girdiği, aynı gün saat 10.12'de ise Türkiye'den araçsız olarak çıktığı, sanık ...'ın aracı ...'ya tamir için bıraktığını beyan ettiği ancak sanık ...'nın çiftçi olduğunu açıkça ifade ettiği, ...'nın kendisinin dışında eşi ve babası adına da vekâletname düzenlenmiş olduğu ve sanık ... ile aracı yurda sokan ... arasında aracın sanığın elinde ne şekilde bulunduğunun ispatına yönelik hukukî veya fiilî bir bağ olmadığı anlaşılmıştır.

Bu şekilde geçici ithalat kapsamında yurda turistik kolaylıktan yaralanmak suretiyle araç sokma hakkı bulunmayan sanıkların, suça konu aracı daimi olarak kullanmak kastıyla hareket ettiklerinin ve aracın geçici ithalat rejimine tabi tutulmadan yurda sokulduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır. Kaldı ki araç kayıt maliki olan ...'in bahsi geçen Gümrük Genel Tebliği uyarınca yurda turistik kolaylıktan yararlanarak taşıt giriş formuyla geçici olarak araç sokulması ve kullanılması için gereken şartlardan biri olan "geçici taşıt getirme hakkı sahibi olan kişinin taşıtın başkası tarafından kullanılmayacağına dair taahhüt vermesi" kuralının, olay tarihinde suça konu aracın sanık ...
Kaya'nın kullanımında yakalanması nedeniyle ihlal edildiği de sabittir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.06.1996 tarihli ve 7-116 Esas , 122 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere sanıkların suça konu aracı yurt dışı etmeyerek millileştirmeye yönelmesi kaçakçılık suçunun manevi öğesi olan suç kastının varlığını göstermektedir.

Bu nedenlerle sanıkların geçici ithalat kapsamında getiremeyecekleri, İthalat Rejimi Kararına göre ancak Ticaret Bakanlığından alınacak özel izinle ithalatı gerçekleşebilen aksi halde ithalatı mümkün bulunmayan aracın, Bulgaristan vatandaşı şahıs aracılığıyla Gümrük Kanunu'nun 58. maddesinin birinci fıkrasındaki düzenlemeye aykırı şekilde ilgili Gümrük İdaresi yanıltılarak yurda sokulduğunun anlaşılması ve sanıkların kastının başlangıçtan itibaren yurda gümrük işlemine tabi tutmaksızın eşya sokma olduğunun kabulüyle eylemlerinin 5607 sayılı Kanun'un 3/1. madde ve fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR
1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 27.11.2023 tarihli ve 2020/6137 Esas, 2023/11608 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.