YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2023/8315 E.  ,  2024/4685 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/133 E., 2022/777 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yerel Mahkemece verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.10.2012 tarih, 2011/777 Esas ve 2012/1819 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; bozmanın sirayetinin, hükmü temyiz etmeyenlerin veya temyiz isteği reddedilenlerin, temyiz edenlerden daha ağır bir ceza ile cezalandırılmaları adaletsizliğini gidermek amacıyla 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 325 inci ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 306 ıncı maddelerinde düzenlendiği, bu suretle hükmü temyiz edenler lehine oluşacak durumdan temyiz etmeyenlerin de yararlandırıldığı, ancak bozmanın sirayetinde yerel mahkeme hükmünün, temyize gelmeyen sanık ... yönünden bozulmadığı, anılan maddeler uyarınca sanığın bozma kararının sonucundan yararlandırıldığı ve lehe bozmadan yararlanan sanığın, bozmadan sonra yeniden kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek; Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/876 Esas ve 2014/429 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin kararı temyiz etmeyen ancak Yargıtay 19.(Kapatılan) Ceza Dairesinin 02.11.2020 tarihli, 2019/9680 Esas ve 2020/13585 Karar sayılı ilamı ile diğer sanık hakkındaki bozma ilamından 1412 sayılı Kanun’un 325 inci maddesi uyarınca yararlandırılan sanığın, Mahkemenin bozma kararına uyarak verdiği 30.11.2022 tarihli hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 30.04.2024 tarihinde karar verildi.