YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2023/19933 E.  ,  2024/6593 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/515 E., 2022/35 K.
SUÇ : 1072 sayılı Kanun'a muhalefet, kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2022 tarihli ve 2017/515 Esas, 2022/35 Karar sayılı kararıyla, sanığın, 1072 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 10 ay hapis ve 1.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30.10.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/115418 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/115418 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03/10/2017 tarihli ve 2017/130167 soruşturma, 2017/27546 esas, 2017/19487 sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine, İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesince mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, sanığın yargılamaya konu 16/09/2017 tarihli eylemi hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 30/11/2017 tarihli

ve 2017/176027 soruşturma, 2017/35506 esas, 2017/22058 sayılı iddianame ile sanık hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama neticesinde, İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/02/2021 tarihli ve 2017/526 esas, 2021/132 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği ve anılan mahkûmiyet kararının istinaf edilmeden 23/12/2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
Her ne kadar İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2022 tarihli ve 2017/515 Esas, 2022/35 Karar sayılı kararının kanun yararına bozulması istenmiş ise de yokluğunda verilen kararın sanığa 7201 sayılı Kanun'un 28. maddesi uyarınca ilanen tebliğini müteakip istinaf edilmeksizin kesinleştirildiği, ancak 7201 sayılı Kanun'un 28. maddesinin birinci fıkrasındaki "Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır." ve ikinci fıkrasındaki "Yukarıki maddeler mucibince tebligat yapılamıyan ve ikametgahı, meskeni veya iş yeri de bulunamıyan kimsenin adresi meçhul sayılır." şeklindeki düzenlemeler ile ilanen tebligatın uygulanma şartlarının düzenlendiği, UYAP'tan yapılan kontrolde ise sanığın MERNİS sisteminde kayıtlı adresinin bulunduğu, bu itibarla yokluğunda verilen kararın sanığa 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca tebliği gerekirken aynı Kanun'un 28. maddesi uyarınca tebliği usulsüz olup kararın usulüne uygun olarak kesinleşmediği ve kanun yararına bozma istemine konu olamayacağı anlaşılmıştır.

III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.