YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2023/17320 E.  ,  2024/1693 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
KARAR SAYISI : 2022/13 E., 2022/935 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı
reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen 06.09.2022 tarihli ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında kurulan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2022/13 Esas, 2022/935 Karar sayılı kararı, Dairemizin 14.12.2021 tarihli bozma ilâmı üzerine verilmiş olup, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) Davaya yeniden bakacak mahkemenin işlemleri başlıklı 307 nci maddesinin üçüncü fıkrasında ''Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması hâlinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir.'' şeklindeki düzenlemeye yer verildiği ancak madde başlığı altında Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması

hâlinde bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar yönünden olağan yasa yoluna ilişkin düzenleme getirilmemiş olmakla birlikte, usul hükümlerinde kıyasın mümkün olduğu, Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması hâlinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası kıyasen uygulanmak suretiyle temyiz sınırlarına bakılmaksızın temyiz yoluna başvurulabileceğinin kabulü gerektiği cihetle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2022/13 Esas, 2022/935 Karar sayılı kararının temyizi kabil olduğu anlaşılmakla; hükmün 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilemez olduğundan bahisle verilen sanığın temyiz isteminin reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 06.09.2022 tarihli ve 2022/13 Esas, 2022/935 Karar sayılı ek kararının kaldırılarak 17.05.2022 tarihli asıl karara yönelik olarak temyiz incelemesi yapılmasına karar verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen asıl kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın ek karara yönelik temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, dava konusu olay ile ilgisinin bulunmadığına, asıl karara yönelik temyiz istemi ise; mağduriyetinin giderilmesini istediğine ilişkindir.

II. GEREKÇE
26.11.2015 tarihinde ihbar üzerine sanığın sevk ve idaresindeki park halinde bulunan otomobil içerisine dışarıdan bakıldığında kaçak sigaralar olduğu görülerek, araç sahibi olan sanığın çevrede araştırılmaya başlandığı ve pazar yerinde tezgahta kaçak sigara satarken görüldüğü ve Cumhuriyet savcısının gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle verdiği yazılı arama emri ile yapılan aramada araçta 1178 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

30.12.2015 tarihinde sanığın pazar yerindeki tezgah üzerinde kaçak sigara sattığı görülerek görevlilerce tezgahta 287 paket kaçak sigara ele geçirilmiştir.

08.01.2016 tarihinde sanığın pazar yerindeki tezgah üzerinde kaçak sigara sattığı görülerek görevlilerce tezgahta 53 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında 26.11.2015 tarihli olaya ilişkin olarak 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun'un) 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 nci maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi, 30.12.2015 ve 08.01.2016 tarihli olaylara ilişkin olarak ise 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'nun 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 nci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Her bir olaya ilişkin olarak ayrı açılan kamu davalarının ilk derece mahkemesi tarafından birleştirildiği anlaşılmıştır.

Sanığın Bölge Adliye Mahkemesindeki 05.02.2019 tarihli savunmasında tüm eylemlere yönelik olarak

ikrarda bulunduğu belirlenmiştir.

Sanığın dava konusu olaylarda kaçak sigara satarken suçüstü yakalanması ve ikrarına göre atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği anlaşılmış olup, 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler dikkate alınarak zincirleme suçu düzenleyen hükümlere göre uygulama yapılması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.