YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2023/14839 E.  ,  2024/2103 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMELERİ : Tercan Asliye Ceza Mahkemesi, Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/8 E., 2018/210 K. (Tercan Asliye Ceza Mahkemesi),
2021/572 D.iş (Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi)
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
İNCELEME KONUSU
KARARLAR :1.Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin itirazın reddine dair
02.12.2021 tarihli 2021/572 D.iş sayılı kararı
2.Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2021 tarihli ve 2017/8 E., 2018/210 K. sayılı ek kararı ile 05.07.2017 tarihli kararın aynen infazına ve infazın kaldığı yerden devamına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet etmek suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 3 ncü maddesinin beşinci, onuncu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2018 tarihli ve 2017/8 Esas, 2018/210 Karar sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de

yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (7242 sayılı Kanun) ile değişik 5607 sayılı Kanun uyarınca uyarlama yapılması talebi üzerine Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2021 tarihli ve 2017/8 Esas, 2018/210 Karar sayılı ek kararı ile 5607 sayılı Kanun'a 7242 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 12 nci madde düzenlemesi gereğince 90 günlük sürede Devlet Hazinesine ödeme yapılmadığından ve dava konusu eşyanın değerinin 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası uyarınca hafif ya da pek hafif olmadığı gerekçesiyle sanık lehine uyarlama yapılamayacağından bahisle Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2018 tarihli kararının aynen infazına ve infazının kaldığı yerden devamına hükmedildiği ve bu kararın itiraz üzerine Erzincan 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2021 tarihli ve 2021/572 D.iş sayılı kararıyla itirazın süreden reddine karar verilmek suretiyle kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.10.2022 tarihli ve KYB-2022/113387 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, Dairemizin 28.11.2022 tarihli 2022/11299 Esas, 2022/17153 Karar sayılı ilamıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığa tevdiine karar verilmiş olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58177 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:

I. İSTEM
A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.10.2022 tarihli ve KYB-2022/113387 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2021 tarihli ve 2021/572 Değişik iş sayılı itirazın reddine ilişkin karara yönelik olarak;
"Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 12/01/2022 tarihli ve 2021/29361 esas, 2022/385 sayılı ilâmında yer alan, "... Somut olayda, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 8.012,11 Türk lirası olduğu, hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 22. fıkrasına eklenen düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 1. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ... Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden ... kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA ..." ile,

Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 12/11/2020 tarihli ve 2019/10269 esas, 2020/15850 karar sayılı ilâmında yer alan, "... Hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık

uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin, dosya bilirkişiye tevdii edilerek tespit ettirilmek sureti ile; 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu ... " şeklindeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, suça konu eşyaya mahsus tespit varakasında eşyanın gümrüklenmiş değerinin 9.400,59 Türk lirası olduğu, hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 22. fıkrasına eklenen düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği anlaşılmakla, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin pek hafif nitelikte olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2023 tarihli KYB-2023/58177 sayılı kanun yararına bozma isteminin,
Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin hükmün aynen infazına dair 17.09.2021 tarihli ve 2017/8 Esas, 2018/210 Karar sayılı kararına yönelik olarak;
"Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 12/01/2022 tarihli ve 2021/29361 esas, 2022/385 sayılı ilâmında yer alan, "... Somut olayda, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 8.012,11 Türk lirası olduğu, hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 22. fıkrasına eklenen düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 1. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ... Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden ... kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA ..." şeklindeki,

Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 12/11/2020 tarihli ve 2019/10269 esas, 2020/15850 karar sayılı ilâmında yer alan, "... Hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin, dosya bilirkişiye tevdii edilerek tespit ettirilmek sureti ile; 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu..." şeklindeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2021 tarihli ve 2017/8 Esas, 2018/210 sayılı ek kararı ile hükümlü ... hakkındaki 12/12/2018 tarihli hükmün aynen infazına karar verilmiş ise de; suça konu kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında eşyanın gümrüklenmiş değerinin 9.400,59 Türk lirası olduğu, hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 22. fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca eşyanın değerinin pek hafif nitelikte olduğu ve düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, bu nedenle mahkemece uyarlama yargılaması yapılması gerektiği gözetilmeksizin, mahkumiyete ilişkin hükmün aynen infazına karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.10.2022 Tarihli ve KYB-2022/113387 Sayılı Kanun Yararına Bozma İstemi Yönünden
Hükümlü ... hakkında Tercan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.12.2018 tarihli ve 2017/8 Esas, 2018/210 Karar sayılı dosyasında kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 ncü maddesinin yirmiikinci fıkrası ve 5 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca uyarlama yargılaması yapılması için Tercan Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2020 tarihli yazısı ile talepte bulunulması üzerine mahkemenin 17.09.2021 tarihli ek kararı ile 12.12.2018 tarihli kararın aynen infazına karar verildiği, anılan karara o yer Cumhuriyet Savcısının itiraz etmesi üzerine dosyanın gönderildiği Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02.12.2021 tarihli ve 2021/572 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın süre yönünden reddedildiği, Cumhuriyet Savcısının 17.09.2021 tarihinde görüldü işlemi yapılan ek karara karşı süresinden sonra 05.11.2021 tarihinde itiraz yoluna başvurması nedeniyle itiraz merciinin 02.12.2021 tarihli usul ve yasaya uygun olan kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2023 Tarihli KYB-2023/58177 Sayılı Kanun Yararına Bozma İstemi Yönünden
Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR
A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.10.2022 Tarihli ve KYB-2022/113387 Sayılı Kanun Yararına Bozma İstemindeki Görüş Yönünden;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2023 Tarihli KYB-2023/58177 Sayılı Kanun Yararına Bozma İstemindeki Görüşler Yönünden;
1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2021 tarihli ve 2017/8 Esas, 2018/210 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
oy birliğiyle, 29.02.2024 tarihinde karar verildi.