YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2023/14800 E.  ,  2024/2471 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/411 E., 2022/340 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Suşehri Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.04.2022 tarihli ve 2021/411 Esas, 2022/340 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 1 yıl 6 ... hapis ve 60,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 94660652-105-28-28626-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB - 2023/58030 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB- 2023/58030 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Kanun'un 216 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan ''Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir'' şeklindeki düzenleme uyarınca, çekişmeli yargılamanın gereği olarak, hükümden önce son sözün hazır bulunan sanığa, sanık yoksa müdafiine verilmesi gerekirken; sanığın da hazır olduğu 27.04.2022 tarihli ikinci oturumda iddiaa makamı mütalaasını verdikten sonra sanığa son sözü sorulmadan yargılamaya son verilmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına muhalefet edilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1.Son celseye ilişkin 27.04.2022 tarihli duruşma zaptının incelenmesinde; sanık ...'in Segbis vasıtasıyla dinlenildiği, beyanı alındıktan sonra, duruşmadan vareste tutulma talebinin kabulüne dair ara karar verilerek duruşmaya devam olunduğu, sanık duruşmada hazır bulunmadığından sanıktan son sözünün sorulamadığı, temyiz süresinin ise sanığa tefhimle başladığı şeklinde çelişkili ibarelere yer verildiği, hükmün 08.06.2022 tarihinde kesinleştirildiği ve gerekçeli kararla birlikte kesinleşme şerhlerinin bulunduğu Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla sanığa 25.07.2022 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın da bu tebligat üzerine 26.07.2022 tarihli dilekçesinde ''Segbis vasıtasıyla kamu zararına karşı diyecekleri sorulduktan sonra duruşmaya son verildiğini, kararın yüzüne karşı okunmadığını, hükme itiraz ettiğini'' belirttiği anlaşılmakla, 27.04.2022 tarihli duruşma tutanağındaki çelişkili anlatımlar ve sanığın 26.07.2022 tarihli dilekçesindeki beyanlarına göre; sanığa kararın usulünce tefhim edildiğinden söz edilemeyeceği dolayısıyla hükmün usulünce kesinleşmediği, sanığın 25.07.2022 tarihli gerekçeli karar tebliği üzerine verdiği 26.07.2022 tarihli dilekçesinin temyiz istemi mahiyetinde olup, bu konuda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname düzenlenerek dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi halinde temyiz incelemesinin yapılabileceği anlaşılmıştır.

2.5271 sayılı Kanun’un 272 vd. maddeleri uyarınca henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği gözetilerek, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.