YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2023/10621 E.  ,  2024/1580 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/692 D.iş
SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının
Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet
İNCELEME KONUSU
KARAR : İtirazın kabulü ile Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin,
02.02.2022 tarihli ve 2020/789 Esas, 2022/146 Karar sayılı kararının
kaldırılması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2011 tarihli ve 2010/626 Esas, 2011/767 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8/4. maddesi uyarınca neticeten 1 yıl 8 ... hapis ve 1000,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin hükmün, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 03.05.2018 tarihli ve 2015/7168 Esas, 2018/4724 Karar sayılı ilâmıyla düzeltilerek onanmasına karar verilerek kesinleşmesine müteakip, 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun

(7242 sayılı Kanun) ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda (5607 sayılı Kanun) yapılan değişiklik gereğince uyarlama yapılmasına yönelik talebin kabulü ile Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2022 tarihli ve 2020/789 Esas, 2022/146 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi yollamasıyla anılan Kanun'un 3/5, 3/10 ve 3/22. madde ve fıkraları uyarınca neticeten 10 ... hapis cezası ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, söz konusu karara karşı katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin vekalet ücreti yönünden yaptığı itirazın İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.10.2022 tarihli ve 2022/692 Değişik iş sayılı kararı ile kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.04.2023 tarihli ve 94660652-105-34-32557-2022-KYB sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40778 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40778 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Benzer bir olayla ilgili Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25/06/2019 tarihli ve 2019/1832 esas 2019/3352 karar sayılı ilamında yer alan, "İnfaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağından, uyarlama sonucu verilen kararda vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin de karara bağlanması gerektiğinin düşünülmemesi," şeklindeki açıklama dikkate alındığında, uyarlama kararı ile birlikte önceki hükmün geçerliliğini kaybedeceği nazara alınarak, Mahkemece uyarlama kararında ilk kararda hükmedilen 1.100,00 Türk lira vekalet ücretini geçmemek üzere yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 4.000,00 Türk lirası vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine dair karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında da belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamayacağı belirlenmekle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı

Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN
oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.