YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2022/4521 E.  ,  2024/5142 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği
SAYISI : 2021/4204 D.İş
KABAHAT : 6735 sayılı Kanun'a muhalefet

Kabahatli hakkında, 6735 sayılı Kanuna muhalefet kabahatinden, 43.248,00 TL idari para cezası uygulanmasına karar verilmiştir.

Kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, Balıkesir 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 21.09.2021 tarihli ve 2020/2460 D.İş sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verildiği, kabahatlinin bu karara itirazı üzerine de Balıkesir 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08.10.2021 tarihli ve 2021/4204 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 22.04.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.05.2022 tarihli ve KYB - 2022/63897 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2022 tarihli ve KYB - 2022/63897 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, kabahatli işverenin izinsiz yabancı çalıştırma eylemini tekrarlaması nedeniyle 6735 sayılı Kanun'un 23/6. maddesi uyarınca idari para cezasının bir kat artırılarak uygulanmasına karar verilmiş ise de; kabahatli vekilinin 24/07/2020 tarihli dilekçesinde, 08/01/2014 tarihinde kabahatlinin ... Tic. Ltd. Şti.'nin, 07/07/2020 tarihinde ise Balıkesir ... Tic. Ltd. Şti'nin yetkilisi olduğunu, işverenin farklı tüzel kişilikleri temsil etmesi nedeniyle eylemin tekrarından söz edilmeyeceğini belirtmesi karşısında, kabahatli vekilinin savunmasının doğruluğu araştırılarak sonucuna göre 6735 sayılı Kanun'un 23/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
6735 sayılı Kanun'un 23/5-b.3 maddesinde yer alan "... işverene veya işveren vekiline..." şeklindeki düzenleme ile bu kabahatin işlenmesi halinde idari para cezasının işverene veya işveren vekiline uygulanabileceğinin düzenlendiği, somut olayda da tekerrüre esas alınan 08.01.2014 tarihli idari para cezasının kabahatliye uygulanmış olduğu, kanun yararına bozma istemine konu 07.07.2020 tarihli idari para cezası ile ilgili olarak ise kabahatlinin, aynı zamanda işyerinde faaliyet gösterdiğini ileri sürdüğü tüzel kişiliğin yetkili temsilcisi olduğu, dolayısıyla işveren vekili sıfatıyla da kabahatliye idari para cezası uygulanabileceği, öte yandan izinsiz ve kayıt dışı bir çalışma söz konusu olduğundan idari para cezasının muhatabının da fiilen çalıştıran kişi ya da kişiler olacağı, nitekim çalışma izinleri olmadığı halde çalıştırılan yabancı uyrukluların da kabahatlinin ismini belirterek onun yanında çalıştıklarını beyan ettikleri, bu haliyle daha önce de aynı nedenle idari para cezası uygulanan kabahatliye 6735 sayılı Kanun'un 23/5-b.3 maddesi uyarınca idari para cezası uygulanmasında ve aynı Kanun'un 23/6. maddesi uyarınca bir kat artırım yapılmasında bir hukuka aykırılık bulunmadığı cihetle, kanun yararına bozma istemine konu kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.