YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2022/4145 E.  ,  2024/1591 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/733 E., 2021/596 K.
SUÇLAR : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2019/733 Esas, 2021/596 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında üste hakaret suçundan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 85 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29, 32/2, 62 ve 53 maddeleri uyarınca 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, üste fiilen taarruz suçundan, 1632 sayılı Kanun'un 91 nci maddesinin birinci fıkrasının az vahim hal cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 29, 32/2, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükümlerin, istinaf edilmeksizin 18.11.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 16.03.2022 tarihli ve 94660652-105-70-6215-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden
düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2022 tarihli ve KYB-2022/44126 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2022 tarihli ve KYB-2022/44126 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2019/733 Esas, 2021/596 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca; hükmün üste hakaret suçuna ilişkin (A) bendinin dördüncü paragrafından sonra gelmek üzere; sanığa hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki amir hükme göre, aynı Kanunun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince adli para cezasına çevrilerek, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 TL'den sanığın neticeten 300,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına paragrafının eklenerek, bozmanın sonucuna göre talepte yer almamakla birlikte talep içinde mündemiç bulunan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin kısmının hükümden çıkartılmasına, diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, hükmün üste fiilen taarruz suçuna ilişkin (B) bendinin dördüncü paragrafından sonra gelmek üzere Sanığa hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki amir hükme göre, aynı Kanunun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince adlî para cezasına çevrilerek, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 TL'den sanığın neticeten 600,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına paragrafının eklenerek, bozmanın sonucuna göre talepte yer almamakla birlikte talep

içinde mündemiç bulunan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin kısmının hükümden çıkartılmasına, diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.