YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2022/15783 E.  ,  2023/10063 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/290 E., 2016/15 K.
SUÇ : 5187 sayılı Kanun'a muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yürütülen soruşturma neticesinde, sanık ile inceleme dışı diğer sanığın 5187 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2014/290 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararı ile sanığın 5187 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 10.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiin temyiz istemi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın sorumlu müdürün bağlı olduğu yetkili olarak görevli olduğu, yaygın günlük süreli yayın olan Bugün Gazetesi'nin 06.07.2014 tarihli nüshasında, üçüncü sayfada, suç tarihinde 18 yaşından ... olan suçtan zarar gören hakkında, ismi belirtilip fotoğrafı basılmak suretiyle, "Ramazan topu elinde patladı" başlıklı bir yazı yayımlandığı anlaşılmıştır.

2.Sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 195 inci maddesi uyarınca duruşmaya gelmemesi halinde yokluğunda karar verilebileceği şerhini içeren davetiye tebliğine duruşmaya katılmadığı görülmüştür.

3.Suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 75 inci maddesi kapsamında bulunması nedeniyle sanığa usulüne uygun önödeme önerisinde bulunulduğu, ancak önödemenin yerine getirilmediği görülmüştür.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin değerlendirilmesinde, aşağıdaki husus dışındaki temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrasında hüküm altına alınan basit yargılama usulüne ilişkin aynı Kanun'un Geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi, aynı şekilde 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile yargılama aşamasında olup, henüz kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış dosyalar yönünden, ceza miktarı üzerinde fail lehine etki doğuracağı, bu nedenle belirli bir tarih itibarıyla hükme bağlanmış olan dosyalarda basit yargılama usulünün uygulanmamasının Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen Geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "...hükme bağlanmış..." ibaresinin iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddeleri uyarınca sanığın eyleminin “basit yargılama usulü” yönünden yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli ve 2014/290 E., 2016/15 K. sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.