YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2022/13880 E.  ,  2024/3037 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/945 E., 2022/428 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; lehe hükümler uygulanmadan hüküm kurulması, düşme kararı verilmesi gerektiği ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE
Suç tarihinde, mahkemeden alınan arama kararı uyarınca sanığın iş yerinde yapılan aramada, 69 adet kaçak cep telefonu ile 226 adet telefon bataryası ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık savunmasında; atılı suçu kabul etmiştir.

Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun cihaz sorgulama raporuna göre ele geçen cep telefonlarının kaçak olduğu, dosyada mevcut bilirkişi raporuna göre ele geçen telefon ve bataryaların yabancı menşeili olduğu anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratının yapılmış olması, ayrıca sanığın tekerrüre esas ilâmının 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçuna ilişkin olması ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca etkin pişmanlık uygulanmasının olanaksız olması nedeniyle Tebliğname'de yer alan bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında temel cezanın belirlenmesinden sonra önce basit yargılama usulü nedeniyle indirim yapılması, daha sonra takdiri indirim yapılması yerine yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de sonuca etkili görülmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın tekerrüre esas mahkûmiyeti yönüyle uyarlama yargılaması yapıldığı anlaşılmakla; tekerrüre esas ilâm bilgilerinin uyarlama sonucu verilen karara ilişkin olması yerine yazılı şekilde uyarlama yargılaması yapılmadan önceki ilâm bilgilerinin yazılması hukuka aykırı bulunmuştur. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bu husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin bendin çıkartılarak yerine "Sanığın Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2021/444 Esas ve 2022/245 Karar sayılı ilâmı ile tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunduğundan, sanığın hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2024 tarihinde karar verildi.