YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2021/31867 E.  ,  2024/2238 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/554 E., 2021/1256 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanık hakkında daha fazla ceza verilmesi gerekirken alt sınırdan ceza tayin edilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
2.Sanık müdafiin temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE
Sanığın iş yerinde gümrük kaçağı akaryakıt sattığına ilişkin güvenlik güçlerine gelen ihbar üzerine, Samandağ Cumhuriyet Başsavcılığının arama kararına istinaden sanığın ikamet ettiği adreste yapılan
aramada, bir adet huni, mazot aktarmaya yarayan pompa, 5 metre uzunluğunda hortum, 13 adet mavi renkli 50 litre kapasiteli bidonlar ile 1 adet 200 litre kapasiteli, altında musluğu bulunan büyük bir bidon bulunduğu ve bu bidonların içerisinde toplam 250 litre kaçak akaryakıt ele geçtiği anlaşılmış olup sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
Ele geçirilen akaryakıt hakkında düzenlenen, TÜBİTAK-MAM raporu ile kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının dosya arasında bulunduğu görülmüş olup, akaryakıtın gümrüklenmiş değerinin Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer aralığında" olduğu anlaşılmıştır.
Sanık savunmalarında, ele geçen yakıtı sobada yakmak amacıyla bulundurduğunu beyan etmiştir.
Yerel Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, 27.04.2015 tarihli karar ile sanığın beraatine karar verilmiş, katılan vekilinin temyiz istemi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 06.07.2020 tarihli 2019/30523 Esas, 2020/9832 Karar sayılı kararı ile ihbar üzerine yapılan aramada, huni, yakıt aktarıma yarayan pompa, hortum gibi eşyaların ele geçirilmiş olması karşısında, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, anılan kararın bozulmasına karar verilmiştir.
Yargıtay bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.
Olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiin aşağıda belirtilen hususlar dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Ancak;
1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının, "yirmiüçüncü" fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek; 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin, 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanunda hüküm altına alınması nedeniyle, suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası ile sonradan yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi delaletiyle aynı maddenin beşinci, onuncu, yirmiüçüncü fıkraları ile aynı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkraları ayrı ayrı uygulanarak lehe Kanun'un tespiti yerine, 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasına göre belirlenen temel cezayla birlikte 7242 sayılı Kanun ile değiştirilen 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

2.Sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmaması karşısında, 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hükmolunan cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasına, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72 inci maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, takdiri indirim maddesi uygulanan ve hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilen sanık hakkında yasal olanak bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.