YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2021/2595 E.  ,  2024/635 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/598 E., 2016/226 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet, müsadereye yer olmadığı, nakil aracının iadesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli ve 2015/598 Esas, 2016/226 Karar sayılı kararı ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan,
a. Sanık ...'nın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine;

b. Sanık ...'ın 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca neticeten 10 ay hapis ve 5.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51 inci maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine, suça konu etlerinin imhasına karar verildiğinden müsadere kararı verilmesine yer olmadığına, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, sanıklardan ... hakkında verilen beraat kararı ile diğer sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, nakil aracı hakkında müsadere kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.İhbar üzerine, 12.01.2015 tarihinde güvenlik güçleri tarafından, sanık ...'nın sürücüsü olduğu, diğer sanık ...'ın yolcu olarak bulunduğu... plaka sayılı araçta, Adana Sulh Ceza Hâkimliğinin 2015/57 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, şeffaf poşetlere sarılı vaziyette, üzerinde Arapça yazılar bulunan toplam 1.100 kg. gümrük kaçağı kırmızı et ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Ele geçen kırmızı etler hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ile etlerin üzerindeki etiketlerin tercümesine ilişkin raporun dosya arasına alındığı görülmüştür.

3.İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün analiz raporunun dosya arasında bulunduğu anlaşılmıştır.

4.Nakil aracının ... adına kayıtlı, 2011 model Ford Transit marka kamyonet olduğu görülmüştür.

5.Sanık ... savunmasında, ismini ... olarak bildiği Suriyeli bir şahsın elinde nakliyesi gereken kırmızı etlerin olduğunu söylemesi üzerine, işi olmadığından 250,00 TL yevmiye karşılığında etlerin nakliyesini yapmayı kabul ettiğini, arkadaşı olan ...'den bir araç bulmasını istediğini, ...'in de emanet olarak aldığı... plaka sayılı araçla geldiğini, ... ve ... ile birlikte etleri araca yüklediklerini, ...'e 250,00 TL yevmiye vereceğini beyan etmiştir.

6.Sanık ... Cumhuriyet savcısı huzurundaki ifadesinde, ... isimli Suriyeli şahsın talebi üzerine, .....'ın kendisine Mersin'e et götürüleceğini söylediğini, emanet olarak aldığı araç ile yanına gittiğini, eti birlikte araca yüklediklerini, etlerin kaçak olup, olmadığını bilmediğini beyan etmiş olup kovuşturma aşamasında ise etler yüklenirken direksiyon başında oturduğunu, yükü görmediğini, Ramazan'a güvendiği için kuşkulanmadığını ifade etmiştir.

7.Malen sorumlu beyanında, aracın kendisi adına kayıtlı olduğunu, ...'in masa taşımak için aracı emanet olarak aldığını, etlerden haberinin olmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Nakil Aracının İadesi Kararına Yönelik
Suçta kullanılan nakil vasıtasının iyiniyetli üçüncü kişiye ait oluşu dikkate alınarak 5607 sayılı
Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddelerine göre aracın iadesine ilişkin yerel mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkındaki Beraat Kararına Yönelik
Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verildiği üzere, sanık ...'nın sürücüsü olduğu nakil aracında gümrük kaçağı kırmızı etlerin ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, nakil aracının bizzat sanık tarafından temin edilmiş olması, sanığın Cumhuriyet savcısı huzurundaki beyanında etleri araca birlikte yüklediklerini kabul ettmesi ve bu beyanın diğer sanık ...'ın beyanı ile uyumlu olması, diğer sanık ...'ın etlerin nakliyesi ile ilgili Suriye uyruklu bir şahıs ile anlaştığını sanığa anlatmış olması, etlerin üzerinde Arapça yazılar bulunan etiketlerin bulunması, etlerin ele geçiriliş şekli ve tüm dosya kapsamı itibarıyla, sanığın etlerin kaçak olup olmadığını bilmediğine ilişkin savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu ve sanıkların birlikte suç işleme iradesi ile hareket ettiklerinin anlaşılması karşısında, üzerine atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken sanık ...'in diğer sanık ...'ın fiiline iştirak ettiğine dair somut delil bulunmadığından bahisle beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık ... Hakkındaki Mahkûmiyet Kararına Yönelik
Olay ve Olgular bölümünde açıklanan olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre, katılan vekilinin aşağıda belirtilen hususlar dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Ancak;
1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'nun 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğunun bozmayı gerektirmesi,

2.Ele geçen gümrük kaçağı etlerin müsaderesine karar verilmesi gerekirken imha edildiğinden bahisle müsadere kararı verilmesine yer olmadığına hükmolunması, nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR
A. Nakil Aracının İadesi Kararı Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli ve 2015/598 Esas, 2016/226 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık

görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak oy birliği ile ONANMASINA,

B. Sanıklar Hakkındaki Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (B ve C) bentlerinde açıklanan nedenlerle Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli ve 2015/598 Esas, 2016/226 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.