YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2021/22729 E.  ,  2024/3571 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/1208 E., 2017/1320 K.
SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; atılı suçu ailevi sebeplerle işlediğine ve mağduriyetinin giderilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE
Yapılan incelemede; sanığın, 27.02.2015 tarihinde Birliğinden izin almaksızın ayrıldığı, 29.03.2015 tarihinde Birliğine katıldığı, bu suretle 27.02.2015-29.03.2015 tarihleri arasında kıtasından izinsiz ayrı kaldığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında firar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-a ve 73. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; ailevi sorunları sebebiyle firar ettiğini beyan etmiştir.

Sanığın Birliğinden izinsiz ayrıldığına ve kendiliğinden katılış yaptığına dair tutanak dosyada mevcuttur.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; 1632 sayılı Kanun'un 66/1-a maddesinde yazılı firar suçu, asker kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenen ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmeyen suçlardan olduğu göz önüne alındığında; sanığın, 27.02.2015-29.03.2015 tarihleri arasında kesintisiz süren ve kendiliğinden dönmekle son bulan firar suçunu işlediği belirlenmekle, atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 27.02.2015-29.03.2015 yerine 27.01.2015-29.03.2015 olarak yazılması yerinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak görülmüştür.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Kısa süreli hapis cezası adlî para cezasına çevrilen sanık hakkında, Kanunen uygulanma imkanı bulunmayan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesin de düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.