YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2021/18869 E.  ,  2024/3281 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/135 E., 2016/262 K.
SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, sabit tesis niteliğindeki ağaçların müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; eylemin suç olduğunu bilmediğine ve hakkındaki cezanın paraya çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE
Orman muhafaza memurlarınca yapılan kontroller esnasında, sanığın daha önce işgal ettiği kesinlemiş orman kadastrosu sınırları içinde bulunan 4968 m2 arazide meşe çalılarını keserek açma yaptığı ve işgal ettiği arazinin etrafına kesilen çalılarla çit yaptığı tespit edilerek sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93/1-2. maddelerine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan orman bilirkişisi raporunda, suça konu işgal edilen alanda meşe çalıları kesilerek açma yapıldığı, toprak işlemesi yapılarak ormanlık araziye meyve fidanları dikildiği, suç tarihinden önce orman kadastrosunun kesinleştiği belirtilmiştir.

Sanık üzerine atılı suçu ikrar etmiştir.

Daha önce suç tutanağı düzenlenerek orman olduğu anlaşılan yerde sanığın açma yapmaya devam ettiğini ikrar etmesi, suç tutanakları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1.24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Suça konu yerde bulunun meyve ağaçlarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4 yerine 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümden 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine," ibaresinin eklenmesi, hükmün müsadereye ilişkin fıkrasında bulunan "54/1" ibaresi çıkartılarak yerine "54/4" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
26.03.2024 tarihinde karar verildi.