YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2021/17616 E.  ,  2024/2169 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/20 E., 2016/278 K.
SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; babasından kalan yeri kullandığına, orman olduğunu bilmediğine, köyden kimsenin dava konusu yerin orman olduğunu söylemediğine ve beraati gerektiğine ilişkindir.

II.GEREKÇE
Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde açma yapılan yerin tespit edilmesi üzerine sanık hakkında suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.
Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
Sanık savunmalarında, suçlamayı kabul etmeyerek babasından kalan yeri sınırlarında değişiklik yapmadan kullandığını beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı ve orman örtüsü kaldırılarak açma yapıldığı tespit edilmiştir. Fen bilirkişisi raporunda sanığın hissesi bulunan parselin güneyinde 165 ada 54 numarası ile orman olarak bulunan yere tecavüz edildiği belirlenmiştir. Ziraat bilirkişinin hazırladığı raporda suça konu yere hububat ekildiği bildirilmiştir.
Mahalli bilirkişi Gayim Sağlam, sanığın gösterilen yeri babasından kaldığı şekliyle kullandığını beyan etmiştir.
Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi isabetli bulunmamıştır.

III.KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin (j) bendinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.02.2024 tarihinde karar verildi.