YARGITAY 7. CEZA DAİRESİ

7. Ceza Dairesi         2020/616 E.  ,  2024/736 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/1030 E., 2016/246 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak sigaraların müsaredesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Malen sorumlu vekilinin 25.02.2016 tarihli celsede alınan beyanında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 234 üncü maddesindeki hakları hatırlatılmasına rağmen şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/1030 Esas, 2016/246 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, yirmiikinci ve onuncu fıkraları uyarınca neticeten 3 yıl 16 ay 15 gün hapis ve 37.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, suça konu kaçak eşya ile nakil araçlarının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Malen Sorumlu Vekilinin Temyiz İstemi
Temyiz ettiklerine dair süre tutum dilekçesi sunmuş, gerekçeli kararın tebliği sonrasında gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır.

B. Sanıklar ... ile, ... müdafiin Temyiz İstemleri
Sanıklar temyiz ettiklerine dair süre tutum dilekçesi sunmuş, gerekçeli kararın tebliği sonrasında gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay günü kolluk görevlilerince yapılan çalışmalar neticesinde yüklü miktarda kaçak sigara sevkiyatı yapılacağına dair bilgiler üzerine, kontrol noktasında durdurulan sanıklardan ...'ın sevk ve idaresinde bulunan yanında ise sanık ...in bulunduğu ..... plakalı çekici ve çekiciye bağlı yarı römorkta .. plakalı tanker tipi araçta usulüne uygun olarak yapılan aramada tankerin üst kapakları açıldıktan sonra deponun iç kısmında ön ve arka tarafında iki adet sonradan oluşturulmuş kapaklı bölme içerisinde 4300 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Ele geçen gümrük kaçağı eşyalar hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dosya arasına alınmıştır.

3.Suçta kullanılan çekici ve çekiciye bağlı yarı römork araçların ruhsat fotokopisi, malen sorumlu beyanı ve nakil aracına ilişkin bilirkişi raporu dava dosyasında yer almaktadır.

4. Soruşturma aşamasında, sanıklara etkin pişmanlık hükümlerinin hatırlatılmadığı anlaşılmıştır.

5.Sanık ... aşamalardaki savunmalarında üzerlerine atılı suçu ikrar etmiş , diğer sanık ... ise sigaralardan haberlerinin olmadığını beyan ederek inkara dayalı savunma yaptığı anlaşılmıştır.

6.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2020 tarihli ve 2016/273538 numaralı, "kısmî ret, kısmî onama" görüşlü Tebliğnamesi ile Dairemize tevdi edilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Malen Sorumlunun Temyiz Talebine Yönelik
Malen sorumlunun 25.02.2016 tarihli celsede alınan beyanında şikâyetçi olmadığını, davaya katılmak

istemediğini beyan etmesi karşısında, temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıkların Temyiz Taleplerine Yönelik
Sanık ...'ın sevk ve idaresindeki diğer sanık ...'in yolcu olarak bulunduğu nakil aracında ticari miktar ve mahiyette kaçak sigaralar ele geçirilmiş olup, sanık ...'nin savunmasında atılı suçu ikrar etmesi, diğer sanık ...'in ise araca seyahat etmek amacıyla bindiğini, suçla ilgisi olmadığını savunduğu görülmüş ise de, olay tutanağı, sanıkların savunmaları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'ın savunmasının açıkça suçtan kurtulmaya yönelik olduğu ve itibar edilemeyeceği, sanıkların eyleminin sabit olduğu belirlenmekle sanıkların aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışında sübuta yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;
1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanıklara soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında yapılacak ihtaratın sanıklar lehine olarak değerlendirilmek suretiyle indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerektiği ve anılan madde gereği suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı anlaşılmıştır. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin kanuni koşullarının oluşup oluşmadığının Mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

2.Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve onuncu fıkrasının son cümlesi uyarınca hapis cezasının belirlenmesinden sonra aynı Kanun'un 23 üncü maddesi uyarınca fahiş değer artırımı yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

3.Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan mahkûmiyete ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı Mahkemesinden araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

4.Sanık ...'in tekerrüre esas alınan ilâmındaki mahkûmiyetin, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen "Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçuna ilişkin

olduğu ve hükümden sonra 24.10.2019 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 7188 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde yapılan değişiklikle bu suçun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olup tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

V. KARAR
A. Malen Sorumlu Vekilinin Temyiz Talebine Yönelik
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle malen sorumlu vekilinin temyiz isteğinin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıkların Temyiz Taleplerine Yönelik
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/1030 Esas, 2016/246 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.