YARGITAY 6. HUKUK DAİRESİ

6. Hukuk Dairesi         2022/667 E.  ,  2023/1689 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2018/150 E., 2021/2061 K.
FER'Î MÜDAHİL : ... Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti. vekili Avukat ...
DAVA TARİHİ : 12.08.2010
HÜKÜM/KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2010/251 E., 2017/29 K.

Taraflar arasında alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında akdedilen MR görüntüleme hizmet sözleşmesi gereğince davalının MR ve tomografi için hafta sonu hariç günde en az 15 hasta göndermeyi taahhüt ettiğini, ancak yükümlülüğünü yerine getirmediğini, bu nedenle sözleşme tanzim tarihinden dava tarihine kadar maddi kayıplarının bulunduğunu, sözleşme gereği ceza-i şart alacağının da bulunduğu ileri sürerek fazlaya dair haklarını saklı tutarak şimdilik 10.000,00 TL alacağın reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 365.321,60 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; sözleşme uygulanırken tarafların bir araya gelerek ek sözleşmeler düzenlediklerini, bu sözleşmelerle ana sözleşmenin 3.9 ncu maddesini 31.07.2010 tarihine kadar askıya aldıklarını, dava konusu edilen sözleşmenin bu maddesinin uygulamasından vazgeçildiğini, davacının alacağına dayanak yaptığı ceza-i şartın yalnızca sözleşmede belirtilen maddenin ihlaline ilişkin olduğunu, sözleşmenin bütününe ilişkin olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasında imzalanan hizmet sözleşmesinde günlük 15 hasta gönderilmesi zorunluluğuna ilişkin olan 3.9 ncu maddesinin birbirini izleyen ek sözleşmeler ile aralıksız ve kesintisiz kaldırıldığı dönem hariç olmak üzere dava tarihi itibarıyla davalı tarafça eksik gönderilen hasta sayısı üzerinden bilirkişi raporu ile hesap edilen toplam 59.225,87 TL alacağının bulunduğu, davacı taraf sözleşmenin 7 nci maddesine göre ceza-i şart istemine ilişkin olarak sözleşmenin feshini davacının dava açarak gerçekleştirmiş olduğu, sözleşmenin 7 nci maddesinde ceza-i şartın hangi durumda hak kazanılacağı tahdidi olarak sayıldığından ceza-i şarta bu sebeple hükmedilemeyeceği gerekçesiyle ıslah talebi dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 07.07.2015 tarihinde tebliğ edilen bilirkişi raporu gereğince müvekkilin kazanç kaybının 225.876,60 TL olduğu ve sözleşmede düzenlenmiş olan ceza-i şartı (100.000 USD) ödemesi gerektiğinin belirtildiğini, davalının sözleşmenin 7.2 nci maddesinde düzenlenmiş olan akdin haksız nedenle veya haklı neden olsa dahi müvekkilinin rızası olmadan feshedilemeyeceği hükmüne aykırı davrandığını, dolayısıyla sözleşmede kararlaştırılan ceza-i şart bedeli ile de sorumlu tutulması gerektiğini, azami %50 indirim uygulansa dahi en az 50.000 USD ceza-i şart bedelinin davalı tarafça müvekkiline ödenmesi gerektiğini beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; sözleşmenin 3.9 maddesinde her gün 15 hasta sevkinin yapılmasına ilişkin hüküm tesis edilmişse de kamu zararı olacak şekilde düzenleme yapılmasının batıl ve yok hükmünde olduğunu, sözleşmeye uygun şekilde yeterli hasta sevki yapılmış olup yeteri kadar hasta sevkinin yapılmadığına ilişkin ispat yükünün davacı tarafta olduğunu, davacının davasını ispatlayamadığını, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla davacının talep edebileceği alacak miktarının 16.05.2008-10.02.2009 tarihleri arası için en fazla 42.780,50 TL olduğunu beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK'nın 355 nci maddesinin birinci fıkrası gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre taraf vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Taraf vekilleri, temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüşlerdir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, MR ve BT görüntüleme hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri.

3. Değerlendirme
1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.