YARGITAY 6. HUKUK DAİRESİ

6. Hukuk Dairesi         2022/1775 E.  ,  2023/1964 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2015/1168 E., 2016/183 K.
DAVA TARİHİ : 29.06.2011
HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirket ile yapılan hizmet alım sözleşmesi kapsamında davalının çalıştırdığı dava dışı işçinin iş akdinin feshine bağlı olarak açılan işçilik alacaklarına konu davanın sonuçlanması üzerine yapılan icra takibi sonucu 19.710,17 TL ödeme yaptığını, oysa ki taraflar arasındaki sözleşme ve şartnameler gereğince yüklenici şirketin, ihale konusu işin ifası için çalıştırdığı işçilerin her türlü hak ve alacaklarından sorumlu olduğunu ileri sürerek, ödemiş olduğu 19.710,17 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin davacı kurum ile günlük kanuni çalışma saatleri kadar çalıştırmak üzere ihaleyi aldığı, ne fazla mesai ne de kıdem tazminatı için herhangi bir fazladan ücret alınmadığı, şirket nezdinde çalışan işçileri davalı kurum belirlediği, müvekkilinin kıdem tazminatı hakkı doğmadığı, doğmuş ise de davacı kuruma ait olduğu, müvekkil şirketin asıl işverenin isteği ile işten çıkarmalar yaptığı,bu durumda sorumlunun davacı kurum olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2012 tarihli ve 2011/382 Esas, 2012/473 Karar sayılı kararıyla; taraflar arasındaki sözleşme ve bilirkişi raporu değerlendirilerek davanın kabulü ile, 19.710,17 TL nin ödeme tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (kapatılan)13. Hukuk Dairesinin 05.11.2015 tarihli ve 2015/11486 Esas, 2015/32192 Karar sayılı kararıyla,
“1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalının sair karar düzeltme taleplerinin reddi gerekir.
2-Dava, asıl işveren davacı Bakanlığın, davalı şirket tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı miktarın rücuen tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacı ile davalı şirket arasında imzalanan hizmet sözleşmesi ve eki olan teknik şartnamenin 4. maddesinde, çeşitli sebeplerden dolayı işten çıkartılan işçilerin kanun gereği ödenmesi gereken kıdem, ihbar tazminatı gibi yasal haklarından kaynaklanan tazminatlarını yüklenici firmanın karşılayacağı ve bu hususta kurumdan hiç bir şekilde ödeme talep edemeyeceği öngörülerek sorumluluğun davalı şirkete ait olduğu kararlaştırılmıştır. Buna göre davalı, dava dışı işçiyi çalıştırdığı dönemle sınırlı olmak üzere kendi dönemine isabet eden tüm işçilik haklarından sorumludur. Mahkemece, davalının işçiyi çalıştırdığı dönemle sorumlu olduğu dikkate alınarak, neticesine göre hüküm kurulması gerekirken işçiye ödenen bedelden davalının çalıştırdığı dönem dışındaki diğer alt işverenlere ait döneme ilişkin ödemeler yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamında açıklandığı üzere işçilik alacakları yönünden hükmedilen bedelden davalının da alt işveren olarak sorumlu olduğu ancak bu sorumluluğun dava dışı işçiyi çalıştırdığı dönemle sınırlı olduğu, bozma öncesi alınan bilirkişi raporunda davacının rücuen alacaklı olduğu kısmı 771,44-TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; 771,44-TL nin 20/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ait istemin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tarafların ödenen bedelin tamamından sorumlu olduğunu ileri sürerek mahkeme kararının bozularak davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427 ncı ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme
1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Karara karşı karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.