YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2024/2364 E.  ,  2024/7060 K.
"İçtihat Metni"KANUN YARARINA BOZMA

Basit tehdit suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-2.cümle, 62 ve 52/2-4. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2021 tarihli ve 2020/319 Esas, 2021/712 sayılı Kararına karşı sanık tarafından yapılan itirazın, sanığın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına muvafakat etmediğinden bahisle kabulü ile Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2021 tarihli kararının kaldırılmasına ilişkin mercii Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2022/69 Değişik iş sayılı kararını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106/1-2.cümle, 62 ve 52/2-4. maddeleri gereğince 500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmemesi nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yer olmadığına dair Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2022 tarihli ve 2022/23 Esas, 2022/133 sayılı Kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 11.03.2024 günlü ve 94660652-105-51-27433-2022-KYB sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.04.2024 günlü ve 2024/31846 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;
Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.03.2022 tarihli karar ile, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmediği gerekçesiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de,

Sanık hakkında Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/319 Esas sayılı dosyası nezdinde yapılan yargılama sırasında 16.09.2020 tarihli celsede alınan ifadesinde hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini kabul etmemesine karşın, Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi üzerine, sanık tarafından anılan karara karşı yapılan itiraz sonucunda mercii Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli kararı ile sanığın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına muvafakat etmediğinden bahisle itirazın kabulüne karar verildiği,

Ancak, mercii Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 18.01.2022 tarihli karar sonrası, sanığın 16.03.2022 tarihli duruşmada alınan ifadesinde bu kez hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini kabul ettiğini beyan ettiği anlaşılmakla,

5271 sayılı Kanun'un 231/6-c maddesininde bulunan ''...Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez...'' şeklindeki düzenleme karşısında, anılan hususu kabul etmemenin açıkça beyan edilmesi gerektiği gibi, somut olayda sanığın alınan 16.03.2022 tarihli ifadesinde açık bir şekilde hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını kabul etmiş olduğu da dikkate alındığında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesindeki diğer objektif ve subjektif şartların değerlendirilerek, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağı hususunun tartışılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya içeriği ile uyumlu olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2022 tarihli ve 2022/23 Esas, 2022/133 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.