YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2024/1748 E.  ,  2024/4343 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3112 E., 2023/1173 K.
SUÇLAR : Birden fazla kişi tarafından birlikte yağma, hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red - düzelterek onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık ... müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de; 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesi gereğince takdiren duruşmasız olarak yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 07.09.2023 tarihli ve 2023/126 Esas, 2023/255 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında nielikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 19.12.2023 tarihli ve 2023/3112 Esas, 2023/1173 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın mal edinme kastı bulunmadığına, yağma suçunu unsurlarının oluşmadığına, müştekinin beyanlarının çelişkili olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, sanığın tutukluluk halinin kaldırılmasına, vesaire ilişkindir.

2.Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi
Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın suç işleme kastı bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, vesaire
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık ...'ın öncesinde dini nikahlı olarak birlikte yaşadığı ... ile ilişkisi olduğunu düşündüğü katılanın olay tarihinde sanık ...'ın kullanımında olan 41 ... plaka sayılı araç ile yolunu kestiği, katılanın zorla araca bindirildiği sırada kendisine sanık ... tarafından "o... çocuğu" denilmek suretiyle hakaret edildiği, aracın kapılarının şoför tarafından kilitlenmesinden dolayı katılanın araçtan çıkamadığı, seyir halindeyken sanık ...'ın katılanın kafasının çeşitli bölgelerine vurup "o.... çocuğu senin ananı avradını s..., seni öldürürüm" diyerek elindeki telefonu zorla aldığı, katılanı tali yolda indirip çantasını aradıkları, katılanın olay yerinden kaçarak uzaklaştığı şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda, her ne kadar sanık ..., sanık ...'ın olayla ile alakasının olmadığını beyan etmiş ise de, sanık ...'ın araca bindikten sonra olayı anladığını ve sesini çıkarmadığı şeklindeki beyanı da dikkate alınarak sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiği, sanık ...'ın beyanlarının aşamalarda çelişkili ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kabul edilerek sanıklar hakkında nitelikli yağma, kişiyi hürriyetten yoksun kılma ve sanık ... hakkında hakaret suçundan hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır. Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; tüm dosya kapsamı, katılanın beyanı, sanığın savunmaları, dosya arasında mevcut olan tutanaklar birlikte değerlendirildiğinde eylemin sabit olduğu belirlendiğinden, araştırılacak başkaca bir hususun bulunmadığı yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık ... hakkında takdiri indirim nedenlerini uygulamayan mahkemenin takdirinde dosya kapsamı itibariyle ve gösterilen gerekçe itibariyle bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanıkların eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır ve sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;
Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin ikinci bendine aykırı biçimde "Yargılama giderinin Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 326 ncı maddesi uyarınca sanıklardan eşit olarak tahsiline" şeklinde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
1.Sanıklar ... ve ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma; Sanık ... Hakkında Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde
Hükmolunan cezaların miktarları itibarıyla 5271 sayılı Kanunu’nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

2.Sanıklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Dolayı Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde:
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 19.12.2023 tarihli ve 2023/3112 Esas, 2023/1173 Karar sayılı kararı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ile resen incelenecek konular yönünden ve 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediği, ancak gerekçe kısmında açıklandığı üzere yargılama giderleri yönünden hükmün BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 inci maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından ''sanıklardan yargılama giderlerinin eşit olarak tahsiline' ilişkin kısım çıkarılarak yerine ''yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine'' tümcesinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erciş Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.