YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2024/1563 E.  ,  2024/8312 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/414 E., 2023/3705 K.
SUÇ : Nitelikli tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet kararı kaldırılarak kamu davasının düşürülmesine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 22.12.2023 tarihli ve 2023/414 Esas, 2023/3705 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Ordu Cumhuriyet Başsavcılığının 14.08.2020 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a, c, 35/1-2, 63, 53, 54, 58. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli ve 2021/197 Esas, 2022/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında değişen suç vasfıyla silahla tehdit suçundan 106/2-a, c, 53, 58. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrir olduğuna ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İlk derece mahkemesi kararına yönelik sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 22.12.2023 tarihli ve 2023/414 Esas, 2023/3705 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, hükümden sonra vefat eden sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.02.2024 tarih ve 2024/13265 sayılı "Ret" görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEBİ
Sanık Müdafiisinin Temyiz Sebebi,
Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Tebliğnamede Yer Alan Red İstemi Yönünden,
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) "Temyiz" başlıklı 286. maddesinde;

"(1) Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.

(2) Ancak;
a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları,

b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları,

c) (Ek: 20/7/2017-7035/20 md.) Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar,

d) (Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli ve E.:2018/71 K.:2018/118 sayılı Kararı ile İptal; Yeniden Düzenleme:20.2.2019-7165/7 md.) İlk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

e) Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları,

f) (Değişik: 18.6.2014-6545/78 md.) Sadece eşya veya kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları,

g) On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) (2) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları,

h) (Değişik: 18.6.2014-6545/78 md.) Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar,

ı) Yukarıdaki bentlerde yer alan sınırlar içinde kalmak koşuluyla aynı hükümde, cezalardan ve kararlardan birden fazlasını içeren bölge adliye mahkemesi kararları, Temyiz edilemez.

(3) (Ek:17.10.2019-7188/29 md.) İkinci fıkrada belirtilen temyiz edilemeyecek kararlar kapsamında olsa bile aşağıda sayılan suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları temyiz edilebilir:

a) Türk Ceza Kanununda yer alan;
1. Hakaret (madde 125, üçüncü fıkra),
2. Halk arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit (madde 213),
3. Suç işlemeye tahrik (madde 214),
4. Suçu ve suçluyu övme (madde 215),
5. Halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama (madde 216),
6. Kanunlara uymamaya tahrik (madde 217),
7. Cumhurbaşkanına hakaret (madde 299),
8. Devletin egemenlik alametlerini aşağılama (madde 300),
9. Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama (madde 301),
10. Silâhlı örgüt (madde 314),
11. Halkı askerlikten soğutma (madde 318), suçları. b) Terörle Mücadele Kanunu'nun 6 ncı maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ile 7 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan suçlar. c) Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu'nun 28 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesi ve 32 nci maddesinde yer alan suçlar."
Düzenlemesine yer verilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 286 (1). maddesi hükmüne göre kural; istinaf mahkemelerinin verdiği bozma kararları dışındaki bütün kararların temyize tâbi olmasıdır.

Bu kuralın istisnaları; aynı sayılı Yasa'nın 286. maddesinin ikinci (dokuz bent) ve üçüncü fıkralarında düzenlenmiştir.

Ceza muhakemesine egemen olan ilkelerden önemli ilkelerden birisi de, istisnaların sanık aleyhine genişletici yoruma tabi tutulamamasıdır.

Öncelikle belirtmek gerekirse, 7188 sayılı Kanun'la 5271 sayılı Yasa'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki istisnalar suç tipine göre istisnalar olup, yargılama konusu silahla tehdit suçu bu istisnalardan birisi olmamakla birlikte ikinci fıkranın diğer bentlerine giren bir istisna halide değildir.

Bu itibarla yukarıda belirtilen istisnalar arasında olmadığı anlaşılmakla Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerinin temyiz edilebileceği gözetildiğinde, incelemeye konu düşme kararının temyizi kabil olduğu kabul edilmekle, incelenmeksizin iade isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Müdafiisinin Temyiz Sebebi Yönünden,
Ulusal Yargı Ağı Projesi sistemi üzerinden alınan nüfus kayıt örneği incelendiğinde, sanığın ilk derece mahkemesinin hükmünden sonra 03.12.2022 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla, hükümde temyiz sebebi yönünden, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 22.12.2023 tarihli ve 2023/414 Esas, 2023/3705 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiisinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.