YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/9762 E.  ,  2024/5689 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1985 E., 2021/478 K.
SUÇLAR : Özel hayatın gizliliğini ihlal, Şantaj
HÜKÜM : Temyiz başvurusunun reddine dair ek karar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.03.2021 tarihli ve 2019/1985 Esas, 2021/478 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında, Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2019 tarihli, 2019/119 Esas ve 2019/247 Karar sayılı kararı ile, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan beraatine; şantaj suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 107 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 17.02.2021 tarihli ve 2019/1985 Esas, 2021/478 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 10.03.2021 günlü ek kararı ile katılan kurum vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca “temyiz edilemeyecek hükmün temyiz edildiği anlaşıldığından reddine” karar verilmiştir.

II. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları” ile yine aynı maddenin (g) bendinde yer verilen "On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler ile aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, katılan kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarihli ve 2019/1985 Esas, 2021/478 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.