YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/8668 E.  ,  2024/2262 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/326 E., 2016/442 K.
SUÇLAR : Hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, Onama

1. Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hüküm kesin olduğundan temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

2. Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE
Sanık hakkında 29.09.2019 tarihinde yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün 27.12.2012 tarihli Yargıtay ilamıyla kesinleştiği görülmüştür.
Sanığın, olay günü aşırı alkollü vaziyette şikâyetçiyi kahveden dışarıya çağırıp aracı ile dalga geçmesi nedeni ile tartıştığı, "ananı avradını sinkaf edeceğim, seni bugün keseceğim, doğrayacağım" diyerek tehdit ve hakaret ettiği, emanette bulunan falçata ile şikâyetçiyi yaralaması şeklinde gerçekleşen olayda, tehdit içeren sözlerin yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olduğu ve eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca silahla tehdit suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR
A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun' un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Yasanın 317 nci maddesi gereğince sanıkların temyiz itirazlarının Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli ve 2016/326 Esas, 2016/442 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.