YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/7622 E.  ,  2024/7642 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın temyiz dilekçesinde, hükmün bozulmasını istemişse de, dilekçesinde “..mahkemenin aleyhine vermiş olduğu kararı süresinde temyiz ettiğini..atılan suçu kabul etmediğini kesinlikle ateşli silah kullanmadığını” belirttiği, dava dosyası içerisinde ve Ulusal Yargı Ağı Projesi sisteminde vaki temyiz dilekçesinden başka herhangi bir temyiz dilekçesinin bulunmadığı ve sanık hakkındaki mala zarar verme suçundan düşme, hakaret suçundan ise ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler yönünden ise temyiz davasının açılabilmesi için gerekli olan istek şartının gerçekleşmediği, mevcut temyiz dilekçesine dayalı olarak inceleme yapılamayacağından, tebliğnamede yer alan diğer hükme yönelik onama istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıklar Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerinin İncelenmesinde,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz tirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;
Sanıkların ifadelerinde, olay öncesi mağdur ile telefon görüşmesi sırasında hakaret ederek olay yerine çağırdığını savundukları, mağdurun ise ifadesinde telefon görüşmesini doğrulayıp "o bana küfür etti ben de ona küfür ettim" şeklinde beyanda bulunduğu dikkate alındığında, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının araştırılıp tespit edilerek sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz istekleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA,

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

12.06.2024 tarihinde karar verildi.