YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/6485 E.  ,  2024/8767 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/95 E. 2016/490 K.
SUÇLAR : Silahla tehdit, silahla kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret, onama, bozma

I. Mağdur Sanık ... ve Müdafi ile Sanık ... Müdafiinin, Sanık ... Hakkında Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına Kararına İlişkin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde:
Sanık ... hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

II-Mağdur Sanık ... ve Müdafinin, Şikâyetçi Sanık ve Diğer Sanıklar Hakkında Verilen Mahkûmiyet Hükümlerine İlişkin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde:
Şikâyetçi sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçen ve şikâyetçi sanıklar hakkında açılan kamu davasına
5271 sayılı Yasa'nın 238. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde katılma isteminde bulunup bu sıfatı
kazanmayan mağdur sanık ...'ın temyize yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca REDDİNE,

III. Şikâyetçi Sanık ... ve Sanık ... Müdafi ile Mağdur Sanık ... ve Müdafiinin, Mağdur Sanık ... Hakkında Verilen Silahla Tehdit, Şikâyetçi Sanık ... ve Sanık ... Hakkında Verilen Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Mahkûmiyet Hükümlerine İlişkin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde:
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi ve 67 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımının karar tarihi olan 14.06.2016 tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2014/95 Esas, 2016/490 Karar sayılı kararına yönelik şikâyetçi sanık ve sanık müdafi ile mağdur sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.09.2024 tarihinde karar verildi.