YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/5982 E.  ,  2024/3415 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/363 E., 2016/77 K.
SUÇLAR : Hakaret, silahla tehdit, basit yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi red, kısmi onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 tarihli ve 2015/363 Esas, 2016/77 Karar sayılı kararı ile
sanık hakkında hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, silahlı tehdit suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
2.Suçu işlemediğine,
3.Tanık bulunmadığına,
4.Vesaire
İlişkindir.

III. GEREKÇE
1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca tehdit suçunda zamanaşımı süresini kesen son işlemin 02.03.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu, hakaret suçundan ise son usuli işlemin sanığın savunmasının alındığı 29.01.2016 tarihi olduğu ve bu tarihlerden temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
1. Sanığın, Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde;
Sanık hakkında yaralama suçundan dolayı doğrudan verilen sonuç para cezasının miktarı itibariyle, 5320 sayılı Kanunun Geçici 2 nci maddesi gereğince temyiz yolu kapalı olduğundan, 5320 sayılı Kanunun Geçici 2 nci ve 1412 sayılı Kanunun 317 nci maddeleri gereğince temyiz isteminin Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Sanığın, Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İtirazlarının İncelenmesinde;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 tarihli ve 2015/363 Esas, 2016/77 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.