YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/5741 E.  ,  2024/5308 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/735 E., 2016/731 K.
SUÇLAR : Silahla tehdit, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İddianame içeriği ve dosya kapsamına göre; sanıkla şikâyetçi arasında alacak-borç ilişkisinin olduğu, olay günü sanığın, temyiz dışı sanık Bülentle birlikte şikâyetçinin iş yerine geldiği, alacaklarını istedikleri, şikâyetçinin borcunu ödeyemeyeceğini belirtmesi üzerine çıkan tartışmada sanığın elindeki tabanca ile ateş ederek tehdit ettiği yönündeki eyleminin hukuki alacağın tahsili amacıyla silahla tehdit suçunu oluşturacağı, bu suç kapsamındaki delilleri takdir ve tartışmanın, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150/1 inci ve 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçu ile 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkında Kanun (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, mahkûmiyet kararı olan 05.04.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar dolmuş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.