YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/5230 E.  ,  2024/6260 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/184 E., 2016/512 K.
SUÇLAR : Silahla tehdit, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

A. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan verilen adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. maddesi uyarınca temyizinin mümkün bulunmadığı belirlenmiştir

B. Sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ilgın Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2014 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 151/1 ve 106/2-a, 53, 54. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2016 tarihli ve 2014/184 Esas, 2016/512 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 53. maddeleri gereğince 2 yıl hapis; mala zarar verme suçundan ise aynı Kanun’un 151/1, 52/2-4. maddeleri gereğince doğrudan 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebebi
A. Suçu işlemediğine, mahkûmiyeti gerektirir yeterli delil bulunmadığına, hükmün bozulması ve beraat kararı verilmesi gerektiğine,
B. Vesaire,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mağdur ve sanığın komşu oldukları, olay tarihi öncesinden aralarında husumet bulunduğu, olay tarihinde mağdurun aracı ile evine doğru giderken, sanığın kullandığı araç ile önünden geçtiği esnada ele geçirilemeyen bir tüfekle 1 el ateş ettiği, ateş etme neticesi mağdura ait aracın ön kaputundan ve yanından isabet aldığı ve zarar gördüğü, buna göre sanığın mağdura karşı silahla tehdit ve mala zarar verme suçlarını işlediği, her ne kadar sanık olay tarihinde köyde olmadığını Konya ilinde olduğunu beyan etmiş ise de Konya ilinde olduğuna dair bildirdiği tanıkların dinlenilmesinden vazgeçtiği, tanık olarak dinlenilen D.K.'nın "olay tarihinde akşam üstü 16.30 - 17.00 sıralarında sanığı köyde gördüm yanına gidip konuştuğum da doğrudur, kendisi bana "...'ı görünce canım sıkılıyor onunla sıkıntı yaşayabilirim" şeklinde sözler söylemiştir" şeklindeki beyanı, tanık S.Y.'nin "sanığın beyaz renkli aracını gördüm zaman zaman biz de burada otururuz mağdurun evi de bizim evin aşağısındadır yani burası mağdurun evine de yakındır, sanığın aracını gördüğümde hareket halindeydi içinde kim vardı bilmiyorum, eve girdiğimde 10 dakika sonra silah sesi duydum." şeklindeki beyanı, tanık Y.D.'nin "Ben olay tarihinde sanığın bizzat kendisini görmedim, arabasını gördüm ancak bunu benzetmiş olabilirim" şeklindeki beyanı birlikte değerlendirildiğinden sanığın olay tarihinde köyde olup mağdurun aracına ateş eden kişi olduğu, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunu sonucuna varıldığının, kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Mağdurun aşamalarda alınan ifadelerinde Olay Bölümü (1) nolu bentteki gibi beyan etmiştir.

3. Sanık aşamalarda alınan ifadelerinde özetle, ".. olay tarihinde köyde gitmediğini, suç tarihinde Konya ilinde olduğunu, kendisine iftira atıldığını" belirterek suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, olay yeri inceleme tutanağı, tanıklar D.K., S.Y., H.Y. ve Y.D.'nin ifade tutanakları, dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE
1. Suçu İşlemediğine, Mahkûmiyeti Gerektirir Yeterli Delil Bulunmadığına, Hükmün Bozulması ve Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden
Mağdurun aşamalardaki değişmeyen kararlı beyanları, tanıkların mağduru destekleyen anlatımları ve kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dikkate alındığında, toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, suçun kesin delillerle sanık tarafından işlendiğinin saptandığı anlaşıldığından, temyiz sebepleri yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Vesaire Yönünden
a) Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

b) Ancak, niteliği itibarıyla bizatihi müsadereye tabi olan eşya olmadığı anlaşılan Adli Emanetin 2014/50 sırasında kayıtlı bir adet tapa ve bir adet ezilmiş saçma tanesinin, dosyada delil olarak saklanması gerektiği gözetilmeyerek müsaderesine karar verilmesi,
Nedeniyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR
1. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümde;
Ön inceleme bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenle Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2016 tarihli ve 2014/184 Esas, 2016/512 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hükümde;
Gerekçe bölümünde (2/b) başlıklı paragrafta açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden temyiz isteği yerinde görüldüğünden, Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2016 tarihli ve 2014/184 Esas, 2016/512 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Yasa’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasa'nın 54. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Adli emanetin 2014/50 sırasında kayıtlı bir adet tapa ve bir adet ezilmiş saçma tanesinin dosyada delil olarak saklanmasına” cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.