YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/4763 E.  ,  2023/15223 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/463 E. 2016/240 K.
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/463 Esas, 2016/240 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44 üncü maddesi dikkate alınarak 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları, kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığınca tanzim olunan, 17.01.2021 tarihli ve 2016/169829 sayılı, hükmün bozulması görüşlü Tebligname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
1. Suçlamayı kabul etmediğine, madde bağımlılığından kurtulalı çok uzun yıllar olduğuna, ancak sabıkasında görüldüğünden potansiyel suçlu olarak görülerek ceza verildiğine, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından ve sair nedenlerle beraatine karar verilmesi gerektiğine,
2. Vesaire,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın mağdurun oğlu olduğu, olay günü elde edilemeyen av tüfeği ile evinin camına ateş etmek suretiyle camı kırdığı, iddiasıyla açılan kamu davasında, mağdur beyanı, sanık savunması, tanık K.G.'nin olaydan sonra sıcağı sıcağına vermiş olduğu kolluktaki beyanı ile tüm dosya kapsamından, sanığın silahla tehdit suçunu işlediği sabit kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Mağdurun aşamalarda özde değişmeyen beyanı dosyada mevcuttur.

3. Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmediği görülmüştür.

4. Tanık K.G.'nin olaydan sonra sıcağı sıcağına vermiş olduğu kolluktaki beyanı ile mağdurun iddialarını destekleyen beyanda bulunduğu görülmüştür.

5. Sanığın adli sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE
Takdiri İndirim Hükümleri Yönünden
1. Sanığın yakalama kararı üzerine alınan duruşmadaki beyanında hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına dair bir talebinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; mahkemece bu hususta herhangi bir değerlendirme yapılma yasal zorunluluğu bulunmadığından tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Mağdurun aşamalarda özde değişmeyen beyanı, mağdurun iddialarını destekleyen tanık K.G.'nin olaydan sonra sıcağı sıcağına vermiş olduğu kolluktaki beyanı ve tüm dosya kapsamına göre hükümde sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri bakımından herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/463 Esas, 2016/240 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.