YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/4259 E.  ,  2024/3177 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/490 E., 2016/57 K.
SUÇLAR : Tehdit, cebir
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

1.Sanık hakkında cebir suçuna ilişkin olarak hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, reddine karar verilmesi gerektiği,

2.Sanık hakkında tehdit, suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Çan Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2011 tarihli ve 2011/443 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında tehdit, cebir suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 108 inci maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi cezalandırılması talebiyle talebiyle kamu davası açılmıştır.

B.Çan Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2012 tarihli ve 2011/157 Esas, 2012/145 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
1.Tehdit suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna,
2.Cebir suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 108 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, 15.06.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

C.İhbar üzerine, Çan Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2012 tarihli ve 2011/157 Esas, 2012/145 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
1.Tehdit suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna,
2.Cebir suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 108 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
1.Hükmü temyiz etme iradesi,
2.Lehe olan hükümlerin uygulanmasına,
3.Vesaire,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ve temyiz dışı sanık ...'nin katılanın evine gece 03.00-04.00 sıralarında geldikleri, kapıyı çaldıkları, katılanların evlerinin önüne çıktıkları, evin önünde sanık ...'ın katılan ...'a miras meselesi nedeniyle kafa attığı, eşine yardım etmek isteyen katılan ...'ın yardımını önlemek için sanık ...'ın katılan ...'nin kollarından tutarak sıktığı, katılan ...'ın yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu, sanıklar ... ve ...'ın birlikte daha sonra katılan ...'ı "bu iş burada bitmeyecek" diyerek tehdit ettikleri anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1.Sanığın atılı tehdit suçundan eylemine uyan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 25.02.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR
A. Sanığın Cebir Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden;
Ön inceleme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Sanığın Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden,
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çan Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/490 Esas, 2016/577 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki suça yönelik kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.