YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/4152 E.  ,  2024/2781 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/575 E., 2016/134 K.
SUÇ : Şantaj
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/26794 Esas No.lu iddianamesiyle; sanık hakkında, şantaj suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi gereğince cezalandırılmaları amacıyla kamu davası açılmıştır.

B. Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2015/575 Esas, 2016/134 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında, şantaj suçundan 5237 sayılı Kanun'un 107 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafi Temyiz Sebepleri
1.Şantaj suçunun unsurlarının oluşmadığı,
2.Şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiği,
3.Zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı,
4.Eksik inceleme ile karar verildiği,
5.Vesaire,
İlişkindir.

III.GEREKÇE
1.Sanığın atılı şantaj suçundan eylemine uyan, 5237 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 24.02.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2015/575 Esas, 2016/134 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki suça yönelik kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.