YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/4132 E.  ,  2024/3672 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/492 E., 2016/45 K.
SUÇLAR : Silahla tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2013/492 Esas, 2016/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116 ncı maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 119 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz İsteği
Hükmü temyiz etme iradesine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın, katılan ...'nin damadı olduğu, sanığın eşi ile olan anlaşmazlığı sebebiyle katılanlar ile aralarında husumet olduğu, 19.07.2013 günü saat 22.00 sıralarında sanığın elinde bıçak ile katılan ...'ye ait ikamete zorla girerek burada katılanları öldürmekle tehdit etmesi şeklinde gerçekleşen olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Sanık soruşturma aşamasındaki savunmasında, katılan ...'ye ait eve gittiğini ama zorla girmediğini ve çantasında bulunan bıçakları çıkarmadığını söyleyerek tevil yollu ikrarda bulunmuştur.

3.Katılan ...'nin komşusu olan tanıklar N. D. ve İ. Y., katılana ait evden gürültüler geldiğini söyleyerek, sanığı sokakta elinde bıçak ile gördüklerine dair beyanda bulunmuşlardır.

IV. GEREKÇE
A. Sanığa Yüklenen Tehdit Suçu Yönünden
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca karar tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanığa Yüklenen Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu Yönünden
Sanığın tevil yolluk ikrarı, tanıkların beyanları ve katılanların aşamalardaki istikrarlı ve tutarlı beyanları karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
A. Sanığa Yüklenen Tehdit Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2013/492 Esas, 2016/45 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanığa Yüklenen Konut Dokunulmazlığını İhlal Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2013/492 Esas, 2016/45 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.