YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/2802 E.  ,  2023/13092 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/576 E., 2016/82 K.
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, Red, Onama, Bozma

I.Sanık ... Hakkında Katılanlar ... ve ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçlarından, Katılan ...'a Karşı Kasten Yaralama ve Tehdit Suçlarından Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararına Karşı Temyiz Talebi Hakkında

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
II.Sanık ... Hakkında Mağdur ...'a Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükme Karşı Temyiz Talebi Hakkında
Yargılama konusu mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçu yönünden katılan ...'ın suçtan zarar gören sıfatının bu itibarla, 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılan sanık ...'ın temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

III.Sanık ... Hakkında Katılanlar ... ve ...'e Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Karşı Temyiz Talepleri Hakkında
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.201.2016 tarihli ve 2013/576 Esas, 2016/82 Karar sayılı kararında katılan sanık ...'ın öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

IV.Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Karşı Temyiz Talebi Hakkında
5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen 8 yıllık dava zaman aşımının, katılan sanığın sorgu tarihi olan 20.01.2014 tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.201.2016 tarihli ve 2013/576 Esas, 2016/82 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

V.Sanık ... Hakkında Katılanlar ... ve ...'e Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Hükümlere Karşı Temyiz Talepleri Hakkında
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın katılanlara karşı yaralama suçundan mahkumiyet kararı verildiği, aynı olay esnasında sanığın katılanlara karşı tehdit içerikli sözlerinin irade açıklaması niteliğinde olduğu bu nedenle tehdit suçunun unsurları oluşmadığından sanığın beraati yerine, yazılı şekilde karar verilmesi,
hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2013/576 Esas, 2016/82 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye gerekçe yönünden aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.