YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/2025 E.  ,  2023/12656 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/653 E., 2022/8 K.
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
KARARLAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet
Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2021 tarihli ve 2020/546 Esas, 2021/589 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında basit yargılama usûlü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, yine aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme, hükümlü tarafından yapılan itiraz üzerine, duruşma açılarak genel hükümlere göre yapılan yargılama neticesinde tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, yine aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 13.04.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği; hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, yine aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün ise, netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun’un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 03.02.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 09.12.2022 tarihli ve 94660652-105-34-16436-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2023 tarihli ve 2022/156388 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/156388 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 193/2. maddesinde "(Ek fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./28.mad) Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir." şeklinde ve anılan Kanun'un 195/1. maddesinde "Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir. Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır." şeklinde belirtilen istisnaî durumlar dışında sanığın savunması alınmadan mahkûmiyet hükmü kurulmasının mümkün olmadığı cihetle, mahkemesince kovuşturma aşamasında usûlüne uygun şekilde savunması tespit edilmeyen sanık hakkında savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde,
2- Kabule göre de,
5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde “Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.” şeklinde düzenlemenin yer aldığı, somut olayda, Mahkemesince sanığın hakaret eylemini müştekiye mesaj göndermek suretiyle gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, hakaret suçunun alenen işlenmediği nazara alınmadan yazılı şekilde sanığın cezasında artırım yapılmasında,"
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun'un, Basit yargılama usulünde itiraz başlıklı 252 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili bölümleri;
"...
(2) İtiraz üzerine hükmü veren mahkemece duruşma açılır ve genel hükümlere göre yargılamaya devam olunur. Taraflar gelmese bile duruşma yapılır ve yokluklarında 223 üncü madde uyarınca hüküm verilebilir. Taraflara gönderilecek davetiyede bu husus yazılır. Duruşmadan önce itirazdan vazgeçilmesi hâlinde duruşma yapılmaz ve itiraz edilmemiş sayılır."

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükümlü hakkında açılan davanın öncelikle basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle görüldüğü, ancak hükümlü tarafından yapılan itiraz üzerine hükmü veren mahkemece taraflara gelmeseler dahi yokluklarında duruşma yapılarak karar verileceğine dair şerhi içeren davetiyenin çıkarıldığı, şikâyetçinin duruşmaya geldiği, hükümlünün ise gelmediği, genel hükümlere göre yapılan yargılama neticesinde mahkemece 5271 sayılı Kanun'un, 252 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 03.02.3022 tarihli kararın verildiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamede yer alan (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

3. İnceleme konusu kararda, hükümlünün hakaret eylemini sosyal medya üzerinden bizzat şikâyetçiye mesaj göndermek suretiyle aleni olmayacak şekilde gerçekleştirdiği anlaşılmasına rağmen, aleniyete ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmış olup, verilen cezada artırım yapıldığı anlaşılmıştır.

4. Bu açıklamalar ışığında yargılama dosyasının değerlendirilmesinde; 5271 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkemece, hükümlüye öncesinde meşruhatlı davetiye çıkarıldığından, yokluğunda gelmese dahi duruşma yapılarak ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi uyarınca hüküm verilebileceğinden; tehdit suçu yönünden olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Hakaret suçu yönünden ise; aleni şekilde işlenmediği halde 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR
A. Tehdit suçu yönünden;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki (1) numaralı düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret suçu yönünden ise;
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2021/653 Esas, 2022/8 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
21.09.2023 tarihinde karar verildi.