YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/1932 E.  ,  2023/10918 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çan Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/177 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında tehdit, hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çan Sulh Ceza Mahkemesinin 16.05.2012 tarihli ve 2011/177 Esas, 2012/331 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Çan Sulh Ceza Mahkemesinin 16.05.2012 tarihli ve 2011/177 Esas, 2012/331 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 30.03.2017 tarihli ve 2014/14761 Esas, 2017/10004 Karar sayılı kararı ile;
"TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,"
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Çan Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2017 tarihli ve 2017/151 Esas, 2017/228 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği anlaşılmıştır.

5. Çan Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2017 tarihli ve 2017/151 Esas, 2017/228 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 23.03.2021 tarihli ve 2018/1310 Esas, 2021/10460 Karar sayılı kararı ile;
"17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
"
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Çan Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2017 tarihli ve 2017/151 Esas, 2017/228 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251/3 maddesi uyarınca 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği anlaşılmıştır.

7. Çan Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2017 tarihli ve 2017/151 Esas, 2017/228 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
1. Hükmü temyiz etme iradesi,
2. Vesaire
İlişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanık kullandığı telefon hattından, eski kayınpederinin kullandığı hatta, "...Unutma Türkiyede ölüm cezası yok ama ölüm nefes kadar yakın", 08.01.2011 tarihli mesajında "sıkıyormu cesaretiniz varmı istediğiniz kadar Kürt koruma ile kahpe kızını mahkemeye getir..." bir diğer mesajında "benim soyadımla kahpe kızını Çanakkalede gördüğüm anda köpek gibi vuracağım..." 25.01.2011 tarihli mesajında "... ... bana ihanet etmeyecekti sakın mahkemeye gelmesin hakimin gözü önünde vururum özel hareket polisi...", aynı tarihli bir diğer mesajında "...kızın ankaradan bu tarafa geçerse onu vuracağım..." diye mesajlar attığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçu, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımına öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. Sanık hakkında suç tarihi olan 04-08-25.01.2011 tarihlerine göre, uzlaşma için ilk teklifin yapıldığı tarihten uzlaştırma raporunun düzenlenerek uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar duran süre de dikkate alındığında, temyiz incelemesi tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının geçmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çan Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/153 Esas, 2022/444 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.