YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/1918 E.  ,  2023/11132 K.
"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1626 E., 2022/149 K.
MAĞDURLAR : ..., ...
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Suşehri Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/421 iddianame numarası ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 43/2, 53 md (..., ... ve ...'e karşı) maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Suşehri Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2020 tarihli ve 2017/2 Esas, 2020/59 Karar
sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un, 106/2-a, 43/2 maddeleri delaletiyle 43/1 maddesi ve 62 nci maddesi gereğince 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 20.01.2022 tarihli ve 2021/1626 Esas, 2022/149 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1-a ve 303. maddelerinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca tamamen KALDIRILMASINA, "Her ne kadar katılan sanık ... hakkında katılan ..., katılan sanık ... ve müşteki ...'e yönelik silahla tehdit suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın isnat edilen suçu işlediğine dair şüpheden uzak, vicdani kanaat oluşturucu kesin ve yeterli delil bulunmadığından, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince BERAATİNE, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi
Suçun sabit olduğuna,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Mağdurlar, katılan ve sanığın daha önceden aralarında husumetli oldukları olay gününden önce de karşılıklı olarak birbirlerini tehdit ettikleri, hakarette bulundukları ve birbirlerini darp ettikleri iddiası ve şikâyetleri üzerine soruşturma işlemlerine başlanmış olduğu, olay günü 25.08.2016 günü ise mağdurlar ..., ... ve katılan ... aynı araçta seyir halinde iken sanık ...'nın kullanmış olduğu araç ile mağdurlar ve katılanın içinde bulundukları aracın önüne bir kaç defa manevra yaptığı, bu sırada sanık ...'in aracın camından silah göstererek mağdurları ve katılanı tehdit ettiği iddiası ile dava açıldığı görülmüştür.

2. Sanık ...'in mağdurlar ... ve ..., katılan ...'yı arabanın içerisinden silah göstermek ve el işareti yapmak suretiyle tehdit ettiği sabit görülerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1,c ve 106/2-a maddeleri uyarınca alt sınırdan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanığın üzerine atılı olan suçu birden fazla kişiye karşı tek eylemle işlediği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 43/2 maddesi delaletiyle 43/1 maddesi uyarınca sanığın cezasında takdiren 1/4 oranında arttırım yapılmasına karar verilmiştir.

3. Sanık ... aşamalarda suçlamaları kabul etmemiş silahla tehdit etmediğini beyan etmiştir.

4. Mağdur ..., ...'nın aracını kendi araçlarıyla aynı hizaya getirip silah salladığını kendilerini yoldan çıkarmaya çalıştığını beyan etmiştir
5. Mağdur ...'in 25.08.2016 tarihli alınan beyanında olay günü araçla giderken ...'nın kendilerine silah doğrultuğunu kayınpederi ...'nın gördüğünü beyan etmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından
Katılan Sanık ... Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Sanığın İstinaf Başvurusunun İncelemesinde;
"Sanık hakkında katılan ..., katılan sanık ... ve müşteki ...'e arabanın içerisinden silah göstermek ve el işareti yapmak suretiyle silahla tehditte bulunduğu iddiasıyla TCK'nun 106/2-a maddesi gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ve mahkemece sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmişse de; sanığın aşamalarda değişmeyen ısrarlı savunmalarında atılı suçu kabul etmemesi, olayı gören tanık bulunmaması, müşteki Mustafa'nın bizzat görmediğini beyan etmesi, kamera veya ses kaydının olmaması, bu haliyle sanığın silahla tehdit suçunu işlediğine dair katılan ... ve katılan sanık ...'ın soyut iddialarından başka delil bulunmaması dikkate alındığında, sanığın isnat edilen suçu işlediğine dair şüpheden uzak, vicdani kanaat oluşturucu kesin ve yeterli delil elde edilemediği gözetilmeden yasal olmayan gerekçe ile beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın istinaf talepleri bu nedenle yerinde ise de; olayın daha ziyade aydınlanması gerekmediğinden, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılık, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1-a ve 303. maddesinin 1.fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan;
Suşehri Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/2 esas 2020/59 sayılı ilamıyla sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün (Hükmün G bendi) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1-a ve 303. maddesinin 1.fıkrasının (a) bendi uyarınca tamamen KALDIRILMASINA,
Yerine "G" bendi olarak;
"Her ne kadar katılan sanık ... hakkında katılan ..., katılan sanık ... ve müşteki ...'e yönelik silahla tehdit suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın isnat edilen suçu işlediğine dair şüpheden uzak, vicdani kanaat oluşturucu kesin ve yeterli delil bulunmadığından, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince BERAATİNE,
Bu suçtan yapılan yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına" bentlerinin hükme eklenmesi suretiyle hükümdeki hukuka aykırılıklar DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE, ", karar vermiştir.

IV. GEREKÇE
... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2021/1626 Esas, 2022/149 Karar sayılı kararının,

Katılan Vekilinin Suçun Sabit Olduğuna Yönelik Temyiz Sebepleri Bakımından
Dosya kapsamı incelendiğinde aralarında daha önceden husumet bulunan katılanın iddiasını destekleyecek görgü tanığı ve yahut sanık aleyhine her hangi bir delil mevcut değildir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarında istikrarla vurgulandığı üzere; "Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir."

Ceza yargılaması sonucunda mahkûmiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak şekilde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 38/4. maddesi, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 6/2. maddesi, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi 11. maddesi) de nazara alınarak, sanığın üzerine atılı eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunamadığından yerel mahkemece 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2021/1626 Esas, 2022/149 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Suşehri Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

31.05.2023 tarihinde karar verildi.