YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/18592 E.  ,  2024/3636 K.
"İçtihat Metni"K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

Silahla tehdit suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2016 tarihli ve 2015/209 esas, 2016/87 sayılı kararının 01.04.2016 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 04.04.2019 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2022 tarihli ve 2022/108 esas, 2022/544 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 18.07.2023 gün ve 94660652-105-34-11789-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.09.2023 gün ve 2023/89848 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre;
1-Sanığın müşteki ...'ın eski eşi olduğu, müştekinin iş yerine giderek müştekinin yokluğunda patronu tanık ...'in huzurunda müşteki hakkında küfür ederek yanında bulunan ruhsatsız silahının mermilerini boşaltıp bir tanesini iş yerinde bıraktığı, bununla beraber ''Bunu buraya bırakıyorum geri kalanı ile de ...'ü sakat bırakacağım'' şeklinde müştekiyi gıyapta tehdit ettiğinin anlaşıldığı,

Benzer bir olay sebebi ile Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 14.01.2020 tarih ve 2015/27203 esas 2020/757 sayılı ilamında ''Tehdit suçunun nitelikli hali olan silahla tehdidin kabulü için, silahın, tehdit suçunda bizzat mağdura yönelik olarak görüp hissedilebileceği ve mağdurun üzerindeki etkisini artıracak biçimde teşhiri veya kullanılması gerekir. Mağdurun yokluğunda gerçekleştirilen tehdit eyleminin, silahla tehdit suçunu oluşturabilmesi bakımından, silahın, mağdurun evi, arabası gibi daimi kullanımında olan eşyalarında hasar, iz, emare gibi belirtiler oluşturacak ve bu suretle tehdidin mağdurun üzerinde meydana getirdiği korkunun etkisini artıracak tarzda kullanılması icap eder. Bu itibarla, mağdurun yokluğunda gerçekleşen tehdit eyleminde, salt silah teşhir edilmiş olması, suçun nitelikli halinin oluşumu için yeterli sayılamayacaktır. '' şeklindeki açıklamalarına nazaran;

Sanığın müşteki ...'e yönelik eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturacağı ve bu haliyle uzlaştırmaya tabi olacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde anılan Kanun'un 106/2-a maddesi uyarınca cezalandırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayininde,

Kabule göre ise;

2-Müşteki ...'ın 03.02.2016 tarihli duruşmada sanıktan şikâyetçi olduğunu beyan ederek davaya katılma isteğini mahkemeye belirttiği halde suçtan zarar gören müştekinin katılma talebi hakkında mahkemece bir karar verilmeyerek gerekçeli karar başlığında da müşteki olarak belirtilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Her ne kadar müştekinin katılma talebi karara bağlanmamış ise de, 15.09.2022 tarihli kararın müştekiye usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve müşteki tarafından yasal yollara başvurulmadığının anlaşılması karşısında, bu husususun kanun yararına bozma yolu ile giderilmesinin gerekmediği; müştekinin eski eşi olan sanığın, olay günü müştekinin iş yerine giderek müştekinin yokluğunda, patronu olan tanığın huzurunda müştekiye küfür ederek yanında bulunan ruhsatsız silahının mermilerini boşaltıp bir tanesini iş yerinde bırakarak ''bunu buraya bırakıyorum geri kalanı ile de ...'ü sakat bırakacağım'' şeklinde müştekiyi gıyabında tehdit ettiği kabul edilen olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'’nun 106. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendinde düzenlenen “özel işaretler kullanmak suretiyle tehdit” suçuna uyduğu gözetilmeyerek, aynı fıkranın (a) bendi ile hüküm kurulması ceza miktarlarının aynı olması sebebiyle sonuca etkili görülmediğinden kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.