YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/18027 E.  ,  2024/2706 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/25 E., 2023/241 K.
SUÇLAR : Hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düşme

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Denizli 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/171 Esas, 2016/57 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında, hakaret ve tehdit suçlarının sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.

2.Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2020/23340 Esas, 2022/20557 Karar sayılı ilamı ile olay yerinde bulunan tanık İ.G.’nin soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarında sanığın işyerine gelerek tehdit ve hakaret ettiğini belirtmesine karşın, bu sırada işyerinde bulunan diğer tanık M.Ö.'in ise hakaret ve tehdit, hatta tartışma olmadığı, olsa göreceği beyanı gözönüne alındığında mahkemece hangi tanık beyanına neden itibar edilmediği denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiş ve hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Denizli 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve 2023/25 Esas, 2023/241 Karar sayılı kararı ile sanığın üzerine atılı hakaret ve tehdit suçunu işlediğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekilinin Temyiz İsteği
Sanığın hakaret ve tehdit suçunu işlemiş olduğuna, sanığın beyanlarının çelişkili olduğuna, tanık İsmet Gürsoy'un beyanlarına itibar edilmesi gerektiği,
Vesaire,
İlişkindir.
Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Şikâyetçinin çalıştığı iş yerinde görüştükleri sırada aralarında tartışma çıktığı, çıkan tartışmada sanığın şikâyetçiyi hakaret ve tehdit ettiği, bu hakaret ve tehdit olaylarının tanık İ.G.'nin alınan beyanında doğruladığı, bu suretle sanığın cezalandırılmasına karar verilmesine,
İlişkindir.

III. GEREKÇE
1.O yer Cumhuriyet savcısının süre tutum dilekçesi vermiş olduğu anlaşılmakla, temyiz istemi süresinde kabul edilmiştir.

2.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3.Bu süreyi kesen son usuli işlem olan 02.07.2015 tarihli sanık savunmasından inceleme tarihine kadar, bu sürenin geçmiş olduğu, uzlaşma için ilk teklifin yapıldığı tarihten uzlaştırma raporunun düzenlenerek uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar duran süre de dikkate alındığında, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve 2023/25 Esas, 2023/241 Karar sayılı kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.