YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/14309 E.  ,  2024/896 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/1755 E., 2015/1445 K.
SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret, mala zarar verme, yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması,
ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

1.Sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiğinden incelenmeksizin iadesine, karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2.Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2014/1755 Esas, 2015/1445 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü ve 62 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 ncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıkların Temyiz Sebepleri Yönünden
Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE
Sanıklar ... ve ...'a yüklenen silahla tehdit, sanık ...'a yüklenen hakaret suçları yönünden, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası (birinci cümle) ve 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanıklar ... ve ... hakkında silahla tehdit suçun yönünden 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 04.11.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve sanık ... yönünden 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.04.2015 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihlerden temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama, Tehdit, Hakaret; Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme, Tehdit, Hakaret Suçları Yönünden:
Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanıkların bu yöndeki isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, incelenmeksizin MAHALLİNE İADESİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Silahla Tehdit ve Sanık ... Hakkında Hakaret Suçu Yönüden:
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2014/1755 Esas, 2015/1445 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Oy birliğiyle 22.01.2024 tarihinde karar verildi.