YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/12775 E.  ,  2023/12364 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/799 E. 2020/825 K.
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında tehdit suçlarından kurulan 28.11.2013 tarihli ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi sebebiyle sonuç ceza açısından, 1412 sayılı Kanun'un 326/son fıkrası gereğince kazanılmış hak oluştuğu, ilk hükümde sanık hakkında tehdit suçundan sonuç olarak toplamda 22.680 TL adli para cezasına hükmedildiği, bu hususun kazanılmış hak oluşturacağının gözardı edilmesi suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı Yasanın 326/son maddesine muhalefet edilerek fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğname gerekçesi aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki hüküm fıkrasının sonuna 28.11.2013 tarih ve 2012/293 Esas, 2013/213 Karar sayılı mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek ‘‘1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince, sanık hakkında tehdit suçundan neticeden 22.680,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.