YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/11058 E.  ,  2024/6016 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/190 E. 2016/495 K.
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE
A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/7637 numaralı Tebliğnamesi ile her ne kadar sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilama konu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 141/1. maddesine uyan hırsızlık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Yasa'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, anılan ilam ile ilgili uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle ilk derece mahkemesinin kararının bozulması talep edilmiş ise de, sanığın tekerrüre esas kabul edilen Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/573 Esas, 2012/397 Karar sayılı dosyasında 27.02.2018 tarihli ek karar ile uzlaştırma talebinin "TCK 141/1 maddesi gereği cezalandırılması istemli iddianame düzenlenerek mahkememizce de iş bu maddeden mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de dosya kapsamı dikkate alındığında sanığın inşaatta bulunan demirleri hırsızlayarak atılı suçu işlediği, bu suçun TCK'nun 142/1-e kapsamında kaldığı, bu suçun uzlaşmaya tabi olmadığı, sanık hakkında yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan 2.kez yararlanmasının hakkaniyete aykırı olacağı" şeklindeki gerekçe ile reddine karar verildiği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

B. 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Yasa'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlendiği ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı, hakaret suçuna yönelik olarak suç tarihi itibariyle 5271 sayılı Yasa'nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi sebebiyle uzlaştırma işlemlerinin yapılmadığı anlaşılmakla, yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği ve her iki suç yönünden 5237 sayılı Kanun’un 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, hukuka aykırılık görülmüştür

C. Uzlaşma sağlanamaması halinde; 17.10.2019 günlü ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren tehdit ve hakaret suçları yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ve devamı maddeleri gereğince sanık hakkında yeniden hukuki değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle, hukuka aykırılık görülmüştür.

II. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çine Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2015/190 Esas, 2016/495 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.