YARGITAY 6. CEZA DAİRESİ

6. Ceza Dairesi         2023/10823 E.  ,  2024/2783 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/243 E., 2016/162 K.
SUÇLAR : Tehdit, taksirle yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar oanama, onama

Sanık hakkında kurulan hükümler; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının, 2015/1673 Esas sayılı iddianamesi ile;
1. Sanık ... hakkında; taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri,
2. Sanık ... hakkında; tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü ve, 58 inci maddeleri gereğince kamu davası açılmıştır.

B. Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2016 tarihli ve 2015/243 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararı ile;
1. Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
2. Sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddelerinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

C. Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/243 Esas, 2016/162 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında şikâyetçiye yönelik taksirle yaralama suçundan temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE
1. 14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26 nci maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2 nci madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan dolayı tayin edilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 07.04.2016 tarihli ek kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın tehdit suçundan eylemine uyan, 5237 sayılı Kanun’un106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19.02.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin geçmiş bulunduğu belirlenmiştir.

III. KARAR
1- Sanık ... Hakkında Taksirle Yaralama Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Yapılan Temyiz İncelemesinde;
Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/243 Esas, 2016/162 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

2- Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde;
Gerekçe bölümü (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2016 tarihli ve 2015/243 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.